Zobacz to, co widzę ja.

[104]

2007-06-15T17:00:00.000+02:00

Pracy nie ruszylam ani na krok. Nawet planu nie mam, chociaz juz 2 dni temu go mialam miec. Ale przez te 2 dni robilam RESEARCH, serio. Nic to, ze chyba wiele z tego mi nie przyjdzie...
Za to juz wiem o czym bede pisac. O tym jak to reklama sie zmieniala z biegiem lat, skupiajac sie glownie na wspolczesnych metodach reklamy - product placement w filmach (Cast Away), serialach (SATC, DH, Friends etc.-jak ktos zna jakies dobre przyklady to krzyczec!) oraz advergaming i product placement w grach komputerowych (Sims, Second Life, rozne advergames). Ladnie brzmi??? Mam nadzieje. Mam tez nadzieje, ze uda mi sie splodzic o tym chociaz z 10 stron. W co jednak watpie, bo ilez mozna pisac o jednym i tym samym? Uuuh.

I wlasciwie wszystko byloby git ale nie mam jeszcze zadnego 'probemu badawczego' czy 'hipotezy' czy 'main question of the paper' - jak zwal tak zwal. A sadze, ze moj tutejszy tutor chce zebym cos takiego miala w tej swojej pracy. Help!

Za to bylam dzis w tak zwanych 'caves'. Nazwa lekko mylaca, bo to sa takie raczej kopalnio-wyrobiska-kamieniolomy a nie naturalne jaskinie. Ale dosc ciekawe i tak. 200km korytarzy. Nie wiem czy kiedys mieliscie okazje byc w TOTALNYCH ciemnosciach - przewodnik zaserwowal nam taka atrakcje kazac bez zadnego swiatla obejsc jeden z pilarow, mniej wiecej o ksztalcie szescianu. Jedyny zmysl jaki sie przydawal to dotyk, bo mielismy podazac wdluz sciany. Niesamowite, i dosyc 'creepy'. Zwlaszcza jak sciana nagle sie urywa, badz wchodzisz do tunelu. Plus ciagle uczucie braku poczucia przestrzeni dookola. Bbbrrrr...

Tyle na dzis:) Fotki beda niedlugo na Picasie.

[103]

2007-06-13T21:50:00.000+02:00

Aaaah, mialam sie uczyc, ale net mi pada (nie ma to jak miec nareszcie POWAZNA wymowke, ha!). Ale juz go naprawilam (jaka jestem sprytna, oooh!) wiec zaraz musze zaczac juz tak naprawde, naprawde cos robic do tej mojej nieszczesnej pracy ostatniej coby jej w PL pisac nie musiec.

Tak, co by tu.
Mowilam, ze mam nowa (trzecia) wspollokatorke? No to mam, i dobrze, ze to tylko na te ostatnie dni, bo calego semestru bym na pewno nie wytrzymala... Jak mieszkac w jednym pokoju to jednak nie z kims w wieku juz dosc matczynym oraz chodzacym spac o 23, czyli mniej wiecej wtedy kiedy ja wychodze lub akurat zaczynam myslec, ze moze sie poucze lub ogladne film...

Skonczylo sie tez beztroskie zapuszczanie muzyki wieczorem, ale Mika ostro daje w sluchawkach, mam nowe uzaleznienie na tydzien at least :)

Jutro pracka ostro ostro. W piatek wycieczka do jaskin. W sobote relaks w ogrodach jakichs wypasionych, najwiekszych w Europie czy cos kolo tego. W niedziele pracka plus moze jakies szwendanie po miescie. W poniedzialek pracka plus przyjazd rodzicieli (?) plus ostatni Majellowy obiadek (mam nadzieje, ze nie bedzie padac, jak przy ostatnich dwoch obiadkach pozegnalnych). We wtorek szwendanie po miescie i pakowanie. W srode (???) wyjazd. No i tak sie konczy. All good things come to an end?

PS. Uda mi sie w dwa dni napisac 10-12 stron pracki do ktorej jeszcze nie mam materialow? Albo moze ktos ma pomysl na podlaczenie kompa w samochodzie? :D Niemozliwe, zeby tego jeszcze nie wymyslili i nie wprowadzili do standardowego wyposazenia:>
PS2. Jakies specjalne zamowienia upominkowe sa???

[102]

2007-06-12T17:15:00.000+02:00

'Najnowsze' odkrycie: Mika = cute guy + cheerful music.

Aaah? :) Wysocy i szczupli sa w modzie.

Oraz troche muzyczki, z dodatkiem 'jak zostac slawnym na youtube'.

[101]

2007-06-12T03:21:00.000+02:00

Niesamowite jak sie mozna do niektorych ludzi przyzwyczaic... Wyjezdzaja rano w sumie ostatni z jakos blizszych mi obcokrajowcow. Polakow nie licze, bo wypad do Wawy czy nawet do Gdanska nie jest jakims problemem jak sie nam zachce spotkac...

I tak na przyklad razem z wyjazdem sasiada koncza sie wspolne powroty rowerem z miasta, wspolna kawka w ogrodku plus towarzystwo przy 'smoke break' :) I will really miss it! Trzeba tez przyznac, ze to w sumie takie 'sytuacyjne' przyjaznie byly. Mile, latwe, przyjemne. Bez zobowiazan, ale jednak niemilo jak sie konczy. A na odleglosc to juz nie bedzie to samo...
I bedzie mi tez brakowac ogolnie tej akademikowej atmosfery. Beztroskiego spoufalenia, lekkiego braku prywatnosci nawet, widywania sie o kazdej porze dnia i bycia troszke jak rodzinka. Yyyh.

Z jednej strony chyba latwiej mi bedzie wyjezdzac stad wiedzac, ze juz niewiele fajnych osob zostalo, z drugiej strony nie wiem czy w PL poczuje sie lepiej. Nie mam wiekszych oczekiwan, ale tez przewiduje, ze nic pozytywnie zaskakujacego mnie nie spotka na wejsciu... A wlasciwie mogloby.

Erasmusa polecam wszystkim, ale pozegnania sa ciezkie. I moze dobrze, ze jade na kurs do Wloch, moze zrobi mi za odskocznie, etap przejsciowy miedzy Maas a KRK. A co bedzie potem to sie zobaczy.

Na razie mi cholernie smutno jest, zdecydowanie gorzej niz pod koniec poprzedniego semestru.

Dobranoc.

[100]

2007-06-11T20:14:00.000+02:00

Noo, dobrnelam do 100 wpisow, kto by pomyslal. Czas konczyc powoli...

Wnioski wyciagniete z mijajacego weekendu (tak, wiem, ze mamy poniedzialek wieczor, ale ten weekend mi sie liczy do wyjazdu znajomej ekipki, czyli do jutra rana).

Wniosek 1: alkoholowy.
Czas najwyzszy przerzucic sie w tej kwestii z ilosci na jakosc. Fancy drinks mode on. Mam ochote na ukochany mix M&M oraz na np. Cosmopolitan. Chwilowo jednak zadowole sie Vana Tallinn.

Wniosek 2: uczuciowy.
Przesladuje mnie zly timing, oraz spozniony refleks, a w porywach dodatkowo brak odwagi. Coz za nowosc. Porazka. Erasmusa czesc 2 prosimy raz jeszcze?
I juz mi sie tutaj nawet zostawac dluzej nie chce. Do KRK jednak jakos tez mi sie nie chce. Zawieszenie gdzies w czasie i przestrzeni przydaloby sie na chwilke. A najlepiej podroz w czasie, tak o pare dobrych lat najlepiej.

[099]

2007-06-10T03:46:00.000+02:00

I co by tu napisac. Chyba tylko to, ze troche smutno sie zrobilo. Z zaskoczenia przyszlo nie wiedziec nawet kiedy...

[098]

2007-05-29T13:01:00.000+02:00

Przerwa reklamowa:

Tutaj i tutaj Yonah, moj sasiad z Korei w trakcie mini-koncertu, ktory nam zaprezentowal. Nice, isn't it?

[097]

2007-05-19T18:34:00.000+02:00

Dziz, nauka mi nie idzie. No, kto wierzyl ze bedzie inaczej reka w gore i cmok za wiare we mnie. Nikt sie nie zglasza? Tak, wlasnie. Dwie notki do blogaska drugiego co prawda poooszly, ale 4 wciaz to-go. Wykrecam sie czytaniem Klein, ze niby mi to do czegos potrzebne, jjjjaaassssne. I jeszcze pogoda sie poprawia, i kolejne odcinki seriali mi sie sciagaja. Juz w ogole uczenie mi nie po drodze. Rozumiecie, prawda? I jeszcze maja tu dlugi weekend - Wniebowstapienie bylo i Zielone Swiatki beda (nowe slowko do slownika: Whit Monday, tia, czy w PL to jest tez dzien wolny???), sklepy, biblioteki zamkniete wiec wykrecanie sie idzie tym lepiej.

Jutro pewnie dam sie wyciagnac na wycieczke na jakies zadupie na drugim koncu kraju, caaale 4 h pociagiem (bedzie mi brakowac tej malej skali tutejszej, drugi koniec kraju nie oznacza 8h podrozy, chociaz wciaz wole pocierpiec troszku i byc nad Baltykiem). Cel: open air museum, skansen czy cos w tym guscie. I morze tez bedzie, tak wiec wspaniale sie zapowiada. Zeby tylko nie padalo.

Na Picase wrzucilam fotki najnowsze, z Luksemburga.

Wspollokatorki wciaz nie mam i mam nadzieje, ze sie juz nie pojawi. Mieszkanie tutaj samej fajne jest wlasciwie.

Zaczynam juz odliczanie do powrotu do Kraka, czasem nawet mysle, ze sie stesknilam. Zapamietajcie ten moment, bo sie juz pewnie nie powtorzy :D

Aha, jak wroce to Wam zapodam moje nowe kulinarne pysznosci, taki mam chytry plan:) Ktos sie juz chce wpisac na liste obiadowa? :D

A jak Wy zyjecie?

[096]

2007-05-17T18:19:00.000+02:00

Zaczynam sie porzadnie uczyc. Postanowilam jak najszybciej skonczyc notki do bloga zaliczeniowego, zeby moc zajac sie praca na nastepny blok. I wrocic do PL tez jak najszybciej sie da. Czyli pewnie mniej wiecej ok. 20tego +/- kilka dni. Bo jak sobie pomysle, ze znowu przyjade na tylko 2 tygodnie, podczas ktorych bede musiala pozalatwiac sprawy uczelniano-urzedowe, pospedzac czas ze wszystkimi na szybko i nie bede miala chwili na zwykle nicnierobienie bez myslenia co jeszcze musze zrobic przed wyjazdem to mnie chyba trafi. Zmiana miejsca zamieszkania jest super, o ile mieszkasz gdzies dluzej niz 2 tygodnie, inaczej to taki maly horrorek.

Chec stosunkowo szybkiego powrotu nie zmienia faktu, ze mi tu nawet dobrze, i ze troche sie boje wracac. Ciezko wytlumaczyc czemu. Tu wszystko jest mile, niezobowiazujace, tymczasowe i bezproblemowe. A przynajmniej mozna spokojnie przyjac taki punkt widzenia. Erasmus to taka chwilowo przerwa w zyciorysie, i w dorastaniu. W Krakowie taki myk juz chyba za bardzo nie przejdzie. Bu. Uprasza sie zatem w wakacje nie mowic mi o: nauce, pracach (magisterskich tudziez innych), praktykach oraz slubach i wszelkich innych odpowiedzialno-doroslych rzeczach. Ciekawe czy jakies inne tematy zostana :> Jakby co to pogoda jest zawsze dobrym tematem...

Buzka.

[095]

2007-05-17T01:52:00.000+02:00

Dostałam mailem, ku przestrodze:
Miejcie sie na bacznosci i nie dziadziejcie!!!

----
Po czym poznac, ze nie jestes już studentem?

1.Teraz o 6 rano wstajesz, a nie kładziesz się spac.
2.W lodowce trzymasz wiecej jedzenia niz picia.
3.Nie zglaszasz sie juz do testow nowych lekow na ochotnika.
4.Znasz kazdego ze spiacych w twoim domu.
5.Nie dostajesz juz listow z pogrozkami z banku.
6.Nosisz ze soba parasol.
7.Siedmiodniowe popijawy sie juz nie zdarzaja.
8.Nie chodzisz do supermarketu ze wszystkimi przyjaciolmi.
9.W domu działa ogrzewanie.
10.Twoi przyjaciele zawieraja związki malzenskie i rozwodza sie, zamiast sie po prostu spotykac i rozstawac.
11.Zamiast 130 dni wakacji masz ich 26.
12.Dzinsy i pulower nie sa już eleganckim strojem.
13.Dzwonisz na policje, bo te cholerne dzieciaki z mieszkania obok nie chca sciszyc muzyki.
14.Wstajesz rano z lozka nawet, jesli pada.
15.Nie masz pojecia, o ktorej zamykaja najblizsza budke z hamburgerami.
16.Nie odkładasz niedojedzonej pizzy do lodowki na pozniej.
17.Nie spedzasz polowy dnia na strategicznym planowaniu trasy wieczornej eskapady po knajpach.
18.Nienawidzisz "cholernych studentow-pasozytów".
19.Nie potrafisz juz przekonac mieszkajacych z Toba do "picia az do rana".
20.Zawsze wiesz, gdzie jestes, gdy się budzisz.
21.Nie zdarzaja Ci się juz drzemki od południa do 18.
22.Ogien w kuchni nie jest juz powodem do dobrej zabawy.
23.Do apteki chodzisz po Panadol i cos na wrzody, a nie po prezerwatywy i testy ciazowe.
24.Sniadania jesz w porze sniadania.
25.Lista zakupow jest dluzsza niż zupka z kubka i szesciopak piwa.
26.Zamiast mowić "Juz nigdy tyle nie wypije" mowisz "Nie potrafie juz pic tyle, co kiedys".
27.Ponad 90% Twojego czasu spedzonego przed komputerem to zwykła praca.
28.Nie eksperymentujesz juz z zakazanymi substancjami.
29.Juz nie pijesz w domu przed wyjsciem do knajpy, zeby tam zaoszczedzic!

[094]

2007-05-16T17:37:00.000+02:00

Zajrzyjcie tu, dzial 'films' - niezle animacje :)

[093]

2007-05-12T18:05:00.000+02:00

Dzisiejszy wpis sponsorowany przez Ruby Port:)

Pozale sie troszke na poczatek - moj glowny srodek transportu zostal wczoraj wieczorem skutecznie unieruchomiony. Dziwnym trafem zamknal sie zamek, do ktorego nie mam klucza. Zamek, ktory podkreslam, mial nie dzialac :/ Jak jednak widac dziala i to bez zarzutu. Rower stoi sobie (mam nadzieje, ze jeszcze stoi...) w centrum. Problem na najblizszy czas: jak go sprytnie przetransportowac do pana-zlotej-raczki-od-rowerow w celu odblokowania... Dobrze, ze jeszcze nie zdazylam sie pozbyc poprzedniego roweru i mam na czym jezdzic. Inaczej byloby krucho, bez roweru zycie w NL jest niemozliwe.

No ale nie ma tego zlego... Smutek zaleczylam dobra imprezka oraz przymusowym noclegiem w centrum - jak to milo nie musiec pomykac 20min rowerem noca i po pijaku do domu :) Mila odmiana.

A Ruby Port to dla niewtajemniczonych wino, ktore podobno jest 'porto' ale nie bardzo wiem czy jest, w kazdym razie procentowo ma troooszke wiecej niz przecietne wino. A tygryski lubia wino. No i wlasnie. W dodatku wyglada na to, ze na starosc staje sie zdecydowanie bardziej ekonomiczna alkoholowo, nie wiem czy mam sie cieszyc czy wrecz przeciwnie. Tak czy inaczej droge z domowki-parapetowki do 'klubowej' mety wszystkich imprezowiczow w Maastricht jakos sie udalo pokonac. Nie ma to jak swietnie wyrobiona opcja 'autopilot', dziala perfekcyjnie jak dotad. Gorzej z rozsadkiem, bo szwendanie sie noca po miescie z dwojka ledwo co poznanych kolesi nie jest chyba zbyt madre. No ale. Ruby Port, co nie?

No ale juz wiecej tyle nie pije. Przynajmniej tak mniej wiecej do wtorku kiedy to jest jakas mega-impreza cykliczna wydzialu ekonomicznego a na biforke obiecalam przyniesc skarb polskiej kultury w postaci plynnej.

No i tak mi zycie plynie. A w miedzyczasie zaleglosci rosna i rosna. A ja prosze, pisze notke zamiast sie nimi zajac. Do poniedzialku mam miec 3 nowe notki na naukowym blogu, do wtorku outline pracy, ktorej pisaniem bede sie zajmowac w bloku czerwcowym. Jutro zatem notki, a w poniedzialek dzien spedzam w bibliotece na szukaniu materialow/tematu do pracy. Cud miod i orzeszki.

[092]

2007-05-05T18:52:00.000+02:00

We wtorek zas urzadzilismy pozegnalnego grilla dla mojej wspollokatorki.

Ekipa szalejaca w kuchni:

W oczekiwaniu na jedzonko (grill mamy rozmiarow XS, ale wazne, ze jest!):

Group pic:

[091]

2007-05-05T18:39:00.000+02:00

Hmmm, fotek z farmy tulipanow chwilowo nie bedzie, bo zdolnie wielce udalo mi sie je wykasowac i z aparatu i z komputera... Ale moze uda sie je odratowac, trzymac kciuki, bo ladne byly!!!

Za to wrzucam pare fotek z Queen's Day w A'damie. Wieczorna imprezka w niedziele tak srednio sie nam udala - zmeczenie zwiedzaniem przez caly dzien i brak odpowiedniej ilosci alkoholu we krwi sprawil, ze wcale nam sie nie chcialo balowac. Nad ranem czesc wycieczki poszla sie przechowac na dworcu i wrocila do Maastricht, ja na szczescie cudem znalazlam nocleg 'u kolegi kolegi' wiec poniedzialek mozna bylo spedzic w uszczuplonym, ale wciaz milym towarzystwie na wylegiwaniu sie w parku, i ogolnym szwendaniu sie po miescie.

Jedna z glownych atrakcji dnia jest tzw. 'free fleamarket' - czyli kto chce wystawia co chce na ulice i stara sie sprzedac :) Tradycja jest tez to, ze spora czesc sprzedajacych stanowia dzieci proponujace przerozne ksiazeczki, zabawki, wlasnorecznie zrobione dziela sztuki itd.

[090]

2007-05-04T00:21:00.000+02:00

Jutro wybywa do domu moja wspollokatorka. Czeka mnie pare dni wolnosci, a juz w przyszlym tygodniu pojawic sie ma nowa... No niezle, zaliczam akademikowe zycie dosc intensywnie, 3 wspollokatorki w rok.

Przy okazji zblizajacego sie pozegnania stwierdzilam, ze ten caly akademik to to, czego mi chyba najbardziej bedzie brakowac w PL. Juz pewnie o tym pisalam, ale nie zaszkodzi sie powtorzyc :) Obiadki, spontaniczne wpadanie na kawke albo po prostu spytac "what's up?"... Fajnie tak.

Dobranoc.

[089]

2007-04-27T20:37:00.000+02:00

Wyrosla mi kolejna wirtualna ekstensja. Tym razem pseudo-naukowo bedzie, bo ten blog jest pisany jako zaliczenie mojego obecnego kursu. Media, reklama i takie tam rozne ciekawostki.

[088]

2007-04-27T16:03:00.000+02:00

W nastepnym odcinku relacja z wizyty w Keukenhof i swietowania Urodzin Krolowej w Amsterdamie.

[087]

2007-04-27T15:59:00.000+02:00

To nie wietrzne dzwoneczki (jak mi sie na poczatku wydawalo), ale japonska RYNNA (jak zostalo mi wytlumaczone przez kolege Japonczyka, nie ma to jak wiadomosci z pierwszej reki).

[086]

2007-04-27T15:55:00.000+02:00

Moze wreszcie uda mi sie wrzucic zdjecia z wycieczki niedzielnej, tym razem do belgijskiego Hasselt.
Glowna atrakcja miasteczka jest, jak sie wydaje, ogrod japonski. Ladny, ale ten, ktory swego czasu odwiedzilam we Wroclawiu jednak podobal sie bardziej. Tak czy inaczej kilka ujec:

Poprzednio zapomnialam dodac, ze wizyta w Valkenburgu zakonczyla sie wiadomoscia, ze zeby dostac sie do domu musimy przebyc 20km w blizej niesprecyzowanym kierunku. No coz, przygoda i wycieczki krajoznawcze gora! Nie bylo jednak tak zle jak sie zapowiadalo, ogldanelysmy kilka ladnych palacykow i parkow. I nawet polubilam takie rowerowe szusowanie, szkoda, ze Malopolska taka gorzysta jest...
Tak czy inaczej, w Hasselt spotkalo nas to, co poprzedniego dnia w Valkenburgu - nie moglismy sie wydostac. Przez 4 godziny czekalismy na autobus, ale w koncu sie udalo:)

[085]

2007-04-23T13:52:00.000+02:00

Ruiny byly takie, o:

Na dodatek mala fotka 'jedzeniowa', czyli wieczorek zapoznawczy z nowymi sasiadami (powiekszylo nam sie stadko akademikowe przez swieta, moglibysmy juz chyba mala przychodnie lekarska zakladac, bo mamy przewage studentow medycyny).
Zubrowka i chleb ze smalcem. Nowe kolezanki Finki zdawaly sie nie doceniac walorow ani jednego ani drugiego. Za to ekipa slowacko-czeska spisala sie na medal, jednak slowianska dusza to jest TO!

[084]

2007-04-23T13:37:00.000+02:00

Weekend bardzo wycieczkowy, w koncu pogoda pozwala, wiec trzeba korzystac. W sobote rowerkiem do miasteczka w poblizu.
W polowie drogi wpakowalysmy sie w sam srodek wyscigu czy maratonu kolarskiego. W kazdym razie trasa sie nam pokomplikowala, trzeba bylo zrobic objazd, ktory wygladal tak:

A w srodku (a raczej trzymajac sie jak najblizej prawej w obawie przed spowodowaniem jakiegos wielkiego wypadku :D) ja z kumpela, na rowerkach typowo miejskich, i w podobnych ciuchach. Kolarze nas mijajacy musieli miec rownie duzy ubaw z tego jak i my :]
W koncu udalo sie dotrzec do celu podrozy, czyli Valkenburga. Tam czekaly na nas ruiny twierdzy, wylegiwanie w ich okolicach, oraz relaks na zasluzonej kawie:)

[083]

2007-04-18T18:06:00.000+02:00

Pieknie, nie dosc, ze Blogger przerzucil mi sie na jezyk holenderski wiec aktualnie odprawiam 'berichten maken' to jeszcze po raz kolejny wywala mi zdjecia... Grrr.
Mowiac o obieraniu ziemniakow:

[082]

2007-04-18T18:03:00.000+02:00

Noo, nareszcie sie udalo wszystkie fotki powstawiac, uuffff.
Do Maastricht sie juz na nowo przyzwyczailam, pogoda letnio-wiosenna sprzyja pozytywnemu nastawieniu. Mozna opalac sie nad rzeka, albo obierac ziemniaki w 'ogrodku' :]

Gorzej kiedy trzeba polowe takiego pieknego dnia spedzic w bibliotece... Musze nadrobic zalegly tydzien, a w tym bloku bedzie sporo czytania, troche pisania i troche zabawy z blogiem. Taaak, na zaliczenie piszemy bloga o tematyce "Logo and Image", czyli medialno-marketingowo-konsumpcyjnej-niebardzowiadomojakiej. A podrecznikiem glownym jest "No Logo" Naomi Klein. Ostatnie zajecia zeszly nam na nauce obslugi naszych blogow, no prooosze, a jednak sa ludzie, ktorzy jeszcze ich nie maja/nie mieli. Kolejne beda o "online journalism", moze nastepne notki tutaj juz bede miala ciekawsze dzieki temu :> Swoja droga nie wiedzialam, ze jest tyle artykulow i ksiazek doradzajacych jak pisac bloga.

Jak pewnie niektorzy wiedza, skladalam podanie o stypendium na kurs wloskiego we Wloszech. Juz oficjalnie je dostalam, zatem miesiac spedze uczac sie w szkole we Florencji. Wyjazd na poczatku lipca. A co pozniej tego nikt nie wie... Moze praca tam, moze praca w Krakowie, moze obijanie sie...
Od jutra zaczynam wiec ostro powtorke wloskiego, zeby sie tam na jakis sensowny poziom dostac.

Z wyczynow: zakupilam sobie uniwersytecka karte sportowa, wiec mam nadzieje wytrwac w silnej woli i korzystac ile wlezie. Na razie na oku mam basen, basen i jeszcze raz basen, a poza tym badmintona i aerobik. Dodatkowo wspollokatorka z Indii uczy nas jogi. Ciekawe jak dlugo tak wytrwam.

Buzka.

[081]

2007-04-17T15:58:00.000+02:00

Les Halles.

Centre Georges Pompidou.

Reszta na flickr'ze.

[080]

2007-04-17T15:53:00.000+02:00

Panthéon.
Targ.

Champs Élysées.

[079]

2007-04-17T15:46:00.000+02:00

I jeszcze raz.

Notre Dame.

Palais de Justice.

[078]

2007-04-17T15:41:00.000+02:00

No i oczywiście główna atrakcja:
Wybraliśmy się w podobno najlepszym momencie, bo o zachodzie słońca, dlatego zdjęcia są takie...
... i takie.

[077]

2007-04-17T15:04:00.000+02:00

Louvre...
...dniem...
...nocą...
i w srodku.

[076]

2007-04-16T22:55:00.000+02:00

Montmartre.Wspinamy się dzielnie pod Sacre Cœur.

Plac artystów. Albo tak zwanych artystów, jak kto woli...

Kafejka Amelii.

Moulin Rouge.

[075]

2007-04-16T22:31:00.000+02:00

Święta minęły bardzo zabieganie, więc niezbyt leniwie, co nie znaczy, że było tak źle. Wręcz przeciwnie - jedne z milszych świąt ostatnich lat prawdopodobnie. Ciekawe czy trzeba aż wyjeżdżać, żeby tak było...

Z nowszych wieści: ledwo wróciłam do Maastricht a tutaj wycieczka do Paryża. Udana, chociaż od chodzenia przez dwa dni po 10-12 godzin nie czuliśmy nóg pod koniec. Ale czego się nie robi dla turystycznego lansu:> Większość turystycznych must-see zaliczyliśmy, nawet udało się trochę poszwendać bez celu. Z tego wszystkiego cztery najlepsze momenty:
- lunch w Jardin de Tuileres, tuż przed Luwrem
- nocne przesiadywanie pod Wieża

- uliczny koncert jazzowy - trzej amerykańscy muzycy plus jeden Francuz, w wieku ok.50-60, grający stary dobry jazz, no cudo!

- przejażdżka karuzelą, tak, tak, wszyscy mamy ponad 5 latek :]

[074]

2007-03-29T17:50:00.000+02:00

[073]

2007-03-28T23:49:00.001+02:00

Ktos tutaj nie uczy sie na wlasnych bledach. I tym kims jestem ja...
Zarowno bledy z tej bardziej, jak i z tej mniej odleglej przeszlosci nie daja o sobie zapomniec. Albo to raczej ja nie umiem sie z nimi pogodzic i na nich uczyc.
How long can you keep trying?

[072]

2007-03-28T00:12:00.000+02:00

Virtually Addicted.
Enjoy.

Sztuka, choc po holendersku, calkiem niezla, odegrana w budynku starej 'brewery' (uuh, fajnie, ze znam wersje angielska i holenderska, a polskiej musialam szukac w slowniku, tia), browaru w sensie. Zimno tylko bylo niesamowicie...
Oczywiscie nagrody w postaci milej imprezki pod haslem 'Cuban Night' organizowanej w ramach cotygodniowych wtorkowych imprez erasmusowych nie dostalam, bo wszyscy sie ucza, sa zajeci, zmeczeni, chorzy, leniwi itd. I moze to ja mam za duze wymagania albo wyobrazenia. Moze poprzedni imprezowy semestr sie teraz msci. Moze nie powinnam porownywac obecnej ekipy z poprzednia. Moze... Tak czy inaczej wydawalo mi sie, ze Erasmus po to wlasnie jest - zeby imprezowac, milo spedzac czas z innymi a nie uczyc sie i siedziec w domu. To mam w Krakowie i od tego wlasnie chcialam uciec. Ale stara prawda, ze to ze mna jest cos nie tak a nie ze swiatem dookola, sie po raz kolejny sprawdza. No coz...
Tak czy inaczej pokrecilam sie po centrum, i gdyby nie smutny fakt, ze o 23 nie uswiadczysz tutaj zadnego otwartego sklepu to obalilabym pewnie sama jakies wino wspominajac stare dobre czasy kiedy wino obalalo sie grupowo. Lepsze to niz picie samej w knajpie.
Po godzinie z niechecia wrocilam do akademika, gdzie oczywiscie juz chyba wszyscy sie zdazyli zorientowac, ze jestem znudzona. Ciekawe tylko czy wiedza, ze miedzy innymi nimi...

I need to run away, again.

[071]

2007-03-26T21:43:00.000+02:00

Nareszcie obejrzalam ostateczna wersje filmu o grach komputerowych, ktory stworzyli koledzy z grupy. Wyszedl calkiem niezly, niestety ma ponad 1GB wiec tak jakby nie bardzo go mam jak wyslac:) Moze wrzucimy go na youtube po jutrzejszej oficjalnej premierze:D

I mamy pierwszy CIEPLY wieczor, hurra!

♪ chemical brothers - out of control [sciezka dzwiekowa rulez!]

[070]

2007-03-26T16:24:00.000+02:00

Razem z zegarami przestawila sie tez pogoda. W polaczeniu z cwierctajniackim akademikowym wifi skutkuje to calkiem milym przesiadywaniem przez pol dnia w 'ogrodku' i udawaniu, ze sie COS robi. Jakby tylko monitor bardziej polubil slonce to by bylo juz idealnie, ale pewnie nie mozna miec wszystkiego...

Jutro praktycznie koncze ten blok - wieczorem idziemy na przedstawienie teatralne jakiejs grupy z Maastricht, po ktorym ma byc prezentacja naszych filmow oraz prawdopodobnie krotka dyskusja na ich temat i po bolu. Pozniej jeszcze krotki raport do napisania co prawda (=40% koncowej oceny, AZ!) ale jakos to bedzie.
Po wszystkim mam nadzieje, ze spotka mnie nagroda w postaci milego wieczoru w miescie, sie nalezy przeciez.

W srode i czwartek w planach lenistwa ciag dalszy, a w piatek juz w PL... Tym razem pozwiedzam Okecie.

[069]

2007-03-22T15:15:00.000+01:00

Turkish Dinner na youtube. Turcy maja przepyszne jedzenie i potrafili zachecic do tanczenia kilkadziesiat osob :)
link 1
link 2
oraz humorystycznie o Albert Heijn'ie

[068]

2007-03-22T15:13:00.000+01:00

[067]

2007-03-22T15:05:00.000+01:00

Parę fotek z ostatnich wydarzeń:

Zeszłotygodniowa wycieczka do Brugii.

[066]

2007-03-03T13:40:00.000+01:00

Szisza (tur.= nargile) w kosciele.Wspolczesna architektura na wodzie.

Wiecej fot, zwlaszcza z muzeow, na flickrze.

[065]

2007-03-03T13:34:00.000+01:00

Jak sie dobrze przyjrzec to widac jak niektore domy sa odchylone od pionu.

[064]

2007-03-03T13:18:00.000+01:00

Amsterdam odwiedzony w zeszly weekend po raz kolejny. Tym razem na tapete poszly muzea. Zaliczonych 6 w dwa dni: Rijksmuseum, Van Gogh Museum, Stedelijk Museum, Tropenmuseum, Van Loon Museum oraz wystawa w Nieuwe Kerk.

Odkryta tez zostala jedna z lepszych kawiarni w jakich zdarzylo mi sie kiedykolwiek wyladowac. Mala, na moze 12 stolikow, z antresola, pelna rzeczy wyszperanych na pchlich targach: lampy, szklanki, breloki, talerze, buty itd. Wszystko mozna bylo kupic, nawet stolik z lat 50tych, przy ktorym siedzialysmy.

[063]

2007-03-01T10:15:00.000+01:00

[062]

2007-03-01T10:10:00.000+01:00

Spoznione zdjecia z karnawalu w Maastricht.

[061]

2007-02-25T23:22:00.000+01:00

Your touch
Your kiss
Your warm embrace

(Tracy Chapman - The Promise)

Mam szczera ochote sie zakokonic, poddac chwilowemu ubezwlasnowolnieniu, pobyc delikatna i bezbronna, pozwolic, zeby ktos inny za mnie przejmowal sie swiatem i pilnowal, zeby ten sie do mnie nie dobieral zbyt nachalnie. Bo swiat jest szary, zimny i ponury a ja akurat nie mam sily go wypelniac kolorami, farby mi sie skonczyly, a poza tym mi sie nie chce.

Moje baterie sa na wyczerpaniu, wiec hibernate mode on. Sama sobie stworze kokon. Przeciez mam juz doswiadczenie.

[060]

2007-02-23T12:52:00.000+01:00

Zaliczony kolejny kurs, tym razem 8/10, czyli idzie mi coraz lepiej.

Za 2 godziny jade do Amsterdamu, rundka po muzeach mnie czeka tym razem.

Super Memo odpalone na nowo, i teraz juz sie nie poddam.

A od poniedzialku zaczynam powtorke wloskiego, tak, bede dzielna.

[059]

2007-02-21T15:46:00.000+01:00

Karnawał w Kolonii.
W niemieckich pociagach nie mozna palic, ale nikt nie mowil nic o piciu. Po raz pierwszy w zyciu zaczelam pic przed 10 rano:)

Ekipa z katedra w tle.

Angielskie dziewczyny z alkoholowa fantazja, czyli co zrobic z ukradzionym ogromnym balonem?

[058]

2007-02-16T18:45:00.000+01:00

Karnawal.

O 13 wszystko wygladalo jak zwykle.
O 15: poprzebierane male dzieci jeszcze mnie nie niepokoily... Potem z coraz wiekszej liczby knajp zaczela dobiegac glosna holenderska muzyka, na zewnatrz wystawiono stoly (pogoda wciaz dopisuje!) a kafejki zapelnily sie po brzegi. Wlasciciele sklepow powoli zaslaniali wystawy deskami. W tych, ktore jeszcze byly otwarte spoznialscy klienci starali sie wyszperac jakies kostiumy. Im bardziej futrzaste i kiczowate tym lepiej.
Maastricht oficjalnie ogarnela czerwono-zolto-zielona (kolory Limburgii) goraczka karnawalowa. Cztery dni i noce: picia, picia i jeszcze raz picia. No i dobrej zabawy. Chociaz te zabite deskami witryny sklepow mnie ciut niepokoja:>

PS. Z okazji Tlustego Czwartku zapodalam sasiadom paczki. Niestety tutaj maja je jedynie z nadzieniem morelowym, no proooosze!

PS2. Mam peruke, zestaw farb do ciala oraz calkiem niezle nastawienie do tego calego szalenstwa. A pokoj powoli dekorujemy balonami (w obowiazkowych kolorach), serpentynami i czym sie da :) To samo planujemy zrobic z wejsciem do budynku, nie mozemy odstawac od reszty mieszkancow przeciez.
Fun fun fun?

[057]

2007-02-15T16:50:00.000+01:00

Nie dalej jak wczoraj narzekalam na brak slonca i zwiazany z tym zanik checi na cokolwiek. A dzisiaj, jakby w prezencie, obudzilo mnie slonce pukajace w okno. Godzine spedzilam wygrzewajac sie wygodnie w lozku i wchlaniajac wpadajace przez otwarte drzwi promienie. I od razu lepiej. Cieplo i slonecznie, mozna spacerowac, posiedziec na lawce czytajac ksiazke, poobserwowac usmiechnietych ludzi leniwie przechadzajacych sie dookola.

Wiosenny nastroj przypomnial mi Krakow. Tesknie. Za Kazimierzem, paczkami na drzewach ktore moglam dotknac wychylajac sie z balkonu, spacerami nad Wisla, kupowaniem tulipanow na straganach, zakupami pod Hala Targowa, pania z warzywniaka na rogu, pierwszymi niesmialo wystawianymi stolikami na Placu Nowym i pierwsza poranna, wolno saczona kawa ze spienionym mlekiem. Za traceniem czasu na lawce na Plantach, wylegiwaniem sie na rozgrzanym sloncem balkonie, piciem taniego wina na bulwarach, za cieplymi buleczkami prosto z piekarni nieopodal podjadanymi o polnocy, za tarasem w Przegorzalach, gdzie widok piekny a kelnerki przynosza nie to, co zamawiasz. Brak mi tez tramwajow, ruchu na Placu Wszystkich Swietych, szarlotki w 'Zacmieniu', ukochanego zakretu na Poselskiej, mijania codziennie pijanego zakatka na Plantach.
I wielu wielu innych. Krakow jest jedyny w swoim rodzaju, a z oddali jeszcze piekniejszy. I nawet codzienne rutynowe sprawy wydaja sie takie wazne.

Mam nadzieje, ze swieta beda piekne, cieple, sloneczne. I ze zdaze isc wszedzie tam, gdzie chce. I zrobic wszystko to, co chce.

♪ massive attack - group four

[056]

2007-02-14T19:26:00.000+01:00

*

Been watching so much TV
I'm thinner than I should be
I'm like a waterlogged ball
That no-one wants to kick around anymore
An all day morning hair-do
That no comb can get through
It's all granola and beer
A calling card and a silk cut souvenir
I miss you like sleep
And there's nothing romantic about the hours I keep
The morning's when it starts
I don't look so sharp
Now I got a heavy heart

I talk a lot about football
And girls I kissed in Grade 4
I piss off my friends
I'm digging a hole just staring at the floor
Now every t-shirt's got a wine stain
I'm loving cigarettes again
I know every tune about guys and girls
and hurts and hearts and moans

I miss you like sleep
And there's nothing romantic about the hours I keep
The morning's when it starts
I don't look so good
Now I've got a heavy heart

It's just a low rent paying, palpitating pulp inside my shirt
But there's a weight that's sitting
So hard oh God it hurts
Oh God it hurts

* You Am I - Heavy Heart

[055]

2007-02-05T17:45:00.000+01:00

Jutro oficjalnie rozjada sie po swiecie resztki starej Majellowej ekipy, w tym moja wspollokatorka. Smutno mi z tego powodu okrutnie, nie lubie pozegnan. W dodatku, chwilowo nie zapowiada sie, zebym miala miec nowa wspollokatorke a tak sie juz przyzwyczailam do 2os. pokoju, ze dziwnie sie bede czula sama.
Ledwo wszyscy wyjezdzaja, a ja juz sie zastanawiam kiedy i jak (i za co) ich odwiedze. W planach najblizszych na ten semestr na 100% jest Bolonia. A jesienia moze uda sie zorganizowac re-union w Turcji :) No i wreszcie odwiedze piekna (yhm:>) polska stolice moze.
Eh. Bez nich wszystkich Majella bedzie zupelnie inna, trzeba sie bedzie przyzwyczaic ze pokoj X'a jest teraz pokojem Y'ka i tak dalej. A do tego troche zaluje, ze z niektorymi nie trzymalam sie blizej przez pierwsza czesc pobytu i zaczelismy razem spedzac czas dopiero po swietach. Ale i tak bylo swietnie!

Rownoczesnie z zegnaniem starych znajomych staram sie zapoznawac w miare mozliwosci z nowym narybkiem. Weekend minal wiec pod znakiem balowania cala noc, odsypiania w dzien i biegania z jednej imprezy na druga. W miedzyczasie zaliczylam z kolega 'maly' wypadek rowerowy. Skutki: ja jestem troche wyobijana, a on ledwo chodzi a przed nim cala noc w autokarze :( Dobra rada: nie jezdzic w dwojke, po pijaku waskim tunelem w dol :/

♪ nelly furtado - all good things (come to an end)

[054]

2007-02-01T00:56:00.000+01:00

Alkohol podobno nienajlepiej wplywa na potencje, ale calkiem niezle na wene tworcza. Zatem coby nie zmarnowac:

Prace juz PRAWIE napisalam, i moze nawet sie wysile i, troche wbrew sobie, zrobie prezentacje w PP. Bo to taka mila zabawa w koncu tylko jest, i te przerozne efekty graficzne, ah co mi szkodzi, pobawie sie i zrobie dobrze mojej grupie, coby chociaz mgliste pojecie mieli o czym mowie:]
Z wiesci mrozacych krew w zylach: dostalam dzis plan nowego bloku. Nazywa sie 'Digital Games'. Jesli czyta to jakis spec od gierek prosze o zgloszenie sie do Dzialu Dobrych Rad, bo chyba bede musiala sobie wybrac w co grac. Tak, ja tutaj STUDIUJE, pozory myla. Ale nie o tym mialo byc. Otwieram sobie ten tzw. blockbook i co widze? Forma zaliczenia: praca na 3000 slow oraz prezentacja. Nic tak nie podnosi na duchu i nie motywuje do zakonczenia obecnego eseju, jak cudowna wizja kolejnej PRACY. Ja wiem, ze to sa studia humanistyczne, ale mogliby sobie darowac jednak.

Eh, no i wiecie. Wszyscy maja egzaminy, wszyscy sie ucza. Sytuacja zmieni sie diametralnie od piatku, kiedy to 'wszyscy' podziela sie na trzy grupy: a)ci, co pija, bo wyjezdzaja; b)ci, co pija, bo zostaja oraz c)ci, co pija, bo wlasnie przyjechali. I tak do mniej wiecej wtorku wlacznie, przynajmniej.
No to chlup!

PS. Moze z tym alkoholem jednak bylo odwrotnie? No na MOJA wene tworcza to owszem, wplywa, ale raczej pogarsza :D

♪ Brand new dutch disco shit: fouradi - 1 ding. Enjoy.

[053]

2007-01-28T23:45:00.000+01:00

Eh, glupi blogspot, nie moge dodac notki od dwoch dni. Ciekawe czy teraz sie uda.

Stan lenistwa osiagnelam juz chyba szczytowy, nadrabiam wszystkie seriale jakie moge, dodatkowo posilajac sie filmami nominowanymi do Oscara. 'Little Miss Sunshine' polecam, cudna muzyka, Inarritu trzyma forme przy 'Babel', za to 'The Departed' przez pierwsza polowe nuzace, glownym plusem jest to, ze Leos diC nawet
calkiem skutecznie ucieka od 'Titanica'.

Powinnam pisac prace (tak, ZNOWU). Deadline oficjalny jest w piatek a ja ustawilam sobie osobisty na srode. Zobaczymy jak mi pojdzie, ale mam motywacje - ostatnie spotkania z wyjezdzajacymi w ten weekend prawie-wszystkimi, oraz Introduction Week dla Nowych.

W weekend zaliczona calonocna wyprawa zagraniczna do Aachen, na impreze. Nie ma to jak porzadne studenckie miasto, z knajpami, klubami, i kebabami otwartymi do bialego rana. Wreszcie jakas odmiana po pol roku w Maastricht. Swoja droga zastanawiam sie jak ja przezyje kolejne pol przy ciagle tych samych 5 knajpo-klubach, do ktorych chodzimy. Aaaa, tesknie za Kazimierzem. Chce do 'Tytusa i Koki'.

A prace-analize biografii pisze o pochodzacej z Somalii, Waris Dirie. Fragmenty jej pierwszej autobiograficznej ksiazki tutaj. Rozdzial 'Becoming a Woman' polecam tylko tym bardziej odpornym psychicznie. Czasem jednak sie ciesze, ze sie urodzilam w Polsce... Brrrr.

Bored. Bored. Bored. Zycie plynie tak jak w Krakowie... Zimowo, sennie i leniwie. Z sesja nad glowa nic mi sie nie chce.

[052]

2007-01-22T10:39:00.000+01:00

Najpierw nie mogłam zasnac, potem snilo mi sie pelno rzeczy, chyba bzdur kompletnych, nie pamietam, ale nie spalo sie dobrze przez to. Na koniec przysnila mi sie lekcja/wyklad, na ktore przyszlam spozniona a kiedy weszlam do sali okazalo sie, ze na tablicy sa LOGARYTMY! Hello!?
To na pewno po wczorajszej rozmowie o braku praktycznych zajec na socjologii i moim 5.0 z WSADu... Eeeeh, juz nigdy takich powaznych rozmow tutaj.

[051]

2007-01-21T20:17:00.000+01:00

Lansu lansu. W muzeum byla wczoraj calodniowa impreza, na ktorej prezentowali sie mlodzi tworcy: byly wiec wystepy zespolow rockowych, mini-koncerty muzyki bardziej lub mniej klasycznej oraz eksperymentalnej, etiudy filmowe, pokazy taneczne oraz probki teatralne. Wszystko w przestronnych, ale zazwyczaj pustawych wnetrzach muzealnych, ktore na jeden dzien zaczely naprawde tetnic zyciem. Kazdy znalazl cos dla siebie. Dzieciaki zabawialy sie wspinaniem na eksponaty sztuki wspolczesnej. Koncertow mozna bylo sluchac lezac na zazwyczaj bedacych czescia jednej z ekspozycji (czego swoja droga zapewne wiekszosc ludzi z nich korzystajacych nie byla swiadoma) lezankach.
Byl breakdance, turecki rap, taniec brzucha (eeeeehhhh, ja tak chce!) i salsa (i to juz w ogole powalajace. Szkolacej sie tanecznie parze A. i B. zycze coby sie tak nauczyli wywijac :D A ja sobie tu znajde jakiegos Latino do nauki chyba, bo AAAHHH i OOOHHHH, wlasnie.)

A potem bylo after-party z koncertami na zywo. Nareszcie cos innego od naszych stalych imprezowni, ktorych jest tu dokladnie 3, i to nawet nie 'na krzyz'... I towarzystwo jakies inne. Bardziej dutch, bardziej pozytywnie wykrecone i starsze. Tego mi brakowalo. Jakiejs odmiany od imprezek typowo erasmusowych przy wciaz tej samej muzyce. No bo ilez mozna?

Przy okazji: korepetycje z wymyslania efektywnych pick-up lines poszukiwane. Tia.

A dzis wizyta na belgijskiej wsi i polski obiad tamze. Milo, wiejsko bardzo, i daleko.
Po drodze okazalo sie, ze UWAGA, UWAGA: Maastricht posiada jakies bardziej industrialne oblicze. Jak tylko pogoda sie poprawi szykuje rekonesans.

Wielkie postanowienie na po-powrocie-do-Krakowa: nauczyc sie w koncu prowadzic auto. I zostac the best female driver possible:>

♪ kubb - wicked soul

[050]

2007-01-17T15:59:00.000+01:00

Spiesze doniesc, ze wskutek ponownego przemyslenia przez tworcow kursu ilosci zadanych nam prac w tym bloku, autobiografii na szczescie tworzyc nie musimy. Z czego sie niewymownie ciesze. Za to zadanie domowe na piatek - napisac notke biograficzna do elektronicznej encyklopedii (czytaj: Wikipedii). Jest maly problem: jak to zrobic NIE korzystajac z samej Wikipedii? :] My, dzieci Internetu.

Z pozostalych dobrych wiesci wyglada na to, ze moje dodatkowe stypendium na przyszly semestr bedzie wyzsze niz sie spodziewalam. Lubimy UJ, tak. Chwilowo i bardzo interesownie. Dopoki nie okaze sie, ze to pomylka...

Na mapie Maastricht odkrylam moje nowe ulubione miejsce, w ktorym bede z dzika rozkosza przepuszczac powyzsze stypendium. Czteropietrowa ksiegarnia, w polowie second-hand books, i cale pietro albumow o malarstwie, architekturze, designie i fotografii. Prawie jak w raju. Przywioze do Krakowa pewnie spora probke tego wszystkiego. Album "Small Lofts" bedzie sie pieknie prezentowal na polce w zupelnie nie-loftowym mieszkaniu. Ale cos trzeba miec, na dobry poczatek lub na pocieszenie.

♪ lady pank - kryzysowa narzeczona

[049]

2007-01-14T23:36:00.000+01:00

„Significant others may be the important people in your life who play a part in shaping the stories of that life. These ‘others’ often tell you ‘the kind of person you are’ and remind of what you did in the past.”

They not only tell but above all SHAPE the kind of person I am.

Tak patrzac sobie w przeszlosc, czesc ze zlych doswiadczen, obrocila sie na dobre. Czesc bledow posluzyła temu, zeby sie na nich czegos nauczyc. Nie wszystkie. Niektore wciaz powtarzam. Moze jednak kiedys sie naucze. Pesymizm w wersji optymistycznej?

Na zajecia mam napisac autobiografie. 800 slow. Tylko tyle, az tyle. A moje zycie jest takie ‘cliche’… I wlasciwie nawet nie wiem czy jestem z niego (nie)zadowolona. Chociaz pewne decyzje bym zmienila. Najchetniej napisalabym swoje zycie na nowo. Ciekawe jak bardzo te kilka zmienionych chwil wplyneloby na calosc? Co by bylo gdybym wtedy…?

PS. Optymistycznie:
A. i M. zycze, zeby dalej bylo tak samo dobrze, a nawet lepiej. :*

♪ robert sanchez - another chance

[048]

2007-01-12T23:44:00.000+01:00

I znów na Majella. Jak na razie wciąż niezbyt entuzjastycznie jestem nastawiona chociaż miło znów zobaczyć towarzystwo tutejsze. Część mnie nadal kręci się po krakowskim Kazimierzu. Syndrom zmiany miejsca: kilka dni/tygodni trzeba poświęcić na przestawienie się, przyzwyczajenie do tego, co jest dookoła i zdystansowanie do tego, czego nie ma.

Podsumowywać roku 2006 nie będę, bo i po co. Podsumować mogę za to te 3 tygodnie w PL:
1.Zaskoczyło mnie to, że czułam się tak, jakbym wróciła po najwyżej tygodniowym wyjeździe. Może tylko podczas wizyty w IS czułam się trochę nie na miejscu. I chyba jeszcze bardziej nie na miejscu się będę czuła w przyszłym roku między samymi nieznanymi SUMowcami i niższymi rocznikami. Poza tym nic się nie zmieniło. I przez te 3 tygodnie wydawało mi się, że to dobrze. Na dłuższą metę znalazłoby się pewnie kilka negatywnych aspektów.
2. Obawy się nie sprawdziły. I dobrze.
3. Rozczarowanie było tylko jedno. W niespodziewanym stopniu popsuło humor na dni trzy, ale mam nadzieję, że skutecznie mnie wyleczyło. Z wymyślania nierealistycznych scenariuszy przede wszystkim.
4. Ogólnie było dobrze, dziękuję.

♪ Rachael Starr - Till there was you

[047]

2006-12-14T20:22:00.000+01:00

Mam dosyć. A tutaj zaczyna się maraton imprez pożegnalno-urodzinowo-jakichkolwiek...
Jak to powiedział kolega:
"kto bedzie w przyszlosci pamietal Twoj paper... a za to cykl pozegnalnych imprezek jest unforgetable!!"
No właśnie, zgadzam się w całej rozciągłości, dlatego za godzinę jesteśmy umówieni na balowanie. I tylko podobno nie dostaniemy '5 free drinks' bo ze złego wydziału jesteśmy. No co za dyskriminacja!
'Paper' dokończę jutro, bo nie mam nawet siły go teraz czytać. A podsumowanie powinno chyba jednak mieć coś wspólnego z pozostałą treścią...

Buzi!

[046]

2006-12-12T20:48:00.000+01:00

Proszę, a oto co dziś znalazłam wracając z zajęć. Jaki teraz miesiąc mamy? Że niby grudzień? I zima?

[045] koniec notki poprzedniej

2006-12-12T19:29:00.001+01:00

Żeby nie było, że tu tak szpitalnie czysto: brud objawia się pod postacią, do której jakoś jednak nie jestem przyzwyczajona. Podczas weekendowych nocy główne trasy prowadzące z jednego klubu do drugiego zdradzają obecność wszelkich resztek, porozbijane szklanki jednak mnie nie wzruszają. Ale zwyczaj używania bocznych (i nie zawsze) uliczek celem załatwienia potrzeby fizjologicznej mnie jednak w tym uporządkowanym świecie jakoś dziwi. To pewnie przez te kolejki, w których czasem chwilkę trzeba stać, żeby się dostać do rzeczonych klubów. Swoją drogą: KOLEJKI! W Polsce stało się w nich kiedyś za wszystkim. Znakiem dobrobytu jest dobrowolne wystawanie w kolejce za dobrami zdecydowanie nie-podstawowymi dla przeżycia.

Ah, i zostaję na Majella - łatwiejsza integracja, oraz kusząca wizja ogrodowych imprezek oraz spontanicznego odwiedzania sąsiadów przeważyła nad lenistwem i chęcią przeprowadzenia się gdzieś bliżej centrum. Jednym słowem spodobało mi się życie akademikowe. I kto by pomyślał, że taka wypieszczona jedynaczka jak ja z własnej woli wybierze pokój 2osobowy na zadupiu zamiast 'jedynki' w centrum :] Kolejny punkt na liście: sama się zadziwiam tym, że...
-------

♪Coma - Leszek Żukowski
◙Fight Club

[044]

2006-12-12T19:29:00.000+01:00

O czym to mówiłam? O różnorodności, tak.
W weekend odwiedziłam pobliskie belgijskie (francuskojęzyczne) Liege. Byłam przekonana, że jest mniej więcej jak Maastricht - niewielkim miasteczkiem głównie studenckim. Co za niespodzianka. Już z okien pociągu było widać różnicę: chaotycznie(j) pobudowane domki z zagraconymi podwórkami, przedmieścia, wąskie, nie takie znowu czyste ulice. A na ulicach mieszanka: studenci, panie i panowie w garniturach, młodzieżowe subkultury oraz paru swojskich żuli.
I dopiero wtedy uderzyła mnie specyfika Maastricht: historyczne centrum z romańskimi kościołami z XI wieku, obok modernistyczna dzielnica, dalej ulice małych raczej schludnych domków. Zaraz za nimi pola, łąki, pasące się na nich krowy i owce. A gdzie biedne i brudne przedmieścia? Jakaś fabryka? Tereny przemysłowe?
A na ulicach? Głównie studenci, ale nawet ci z konserwatorium muzycznego czy akademii sztuki nie rzucają się zazwyczaj w oczy ekstrawaganckim ubiorem czy zachowaniem.

I tak jak ostatnio upewniłam się, że na dłuższą metę nie umiałabym chyba mieszkać w nowoczesnym, bezdusznym bloku na zamkniętym osiedlu [zakładając że gdziekolwiek mogłabym mieszkać dłużej, bo tego taka pewna nie jestem...], tak też stwierdzam, że o ile Maastricht jest śliczne, to jednak brakuje mu tej, dla mnie tak zwyczajnej, nieświeżej strony. A może muszę jeszcze bardziej pozwiedzać, głębiej poszperać. W gruncie rzeczy jestem pewna, że gdzieś tutaj muszą być jakieś zaniedbane ogrody.

[043]

2006-12-12T19:16:00.000+01:00

Budząc się widzę:
Odliczanie rozpoczęte: teoretycznie dni 3, praktycznie 2; słów do napisania przynajmniej 3500. Dam radę, prawda?
Do piątku zatem zamykam się w świecie konstrukcji i dekonstrukcji, tożsamości, potwierdzania i przekraczania granic. Top modelki, Extreme Makeover, drag-queens, transsexual and transgender people.
A shell ma to w praktyce. Holandia niby taka wyzwolona i tolerancyjna. I owszem. Ale w malutkim Maastricht jest spokojnie i dość "normalnie". Nie tylko na polu seksualno-genderowym.

(oh, blogger wciąż nawala, albo to moje supermegaszybkie polaczenie - reszta w następnej notce)

[042]

2006-12-10T11:07:00.000+01:00

Co robiliśmy na lodowisku?:)

Jeździliśmy oczywiście:
W przerwach pozowaliśmy:

A że padało i tafla zamieniła się w wielką kałużę, grożącą totalnym przemoczeniem po paru upadkach, trzeba się było rozgrzać.
Piliśmy zatem.* Raz...
i dwa.

* Żelazna zasada "Piłeś, nie jedź" nie sprawdza się w wypadku łyżew i rowerów. Oczywiście do czasu:)

[041]

2006-12-08T21:14:00.000+01:00

"Schodzę na peron, mocno ściskając cały swój dobytek - jedną walizkę"
(Fale, Virginia Woolf)

[040] Time flies.

2006-12-07T14:00:00.000+01:00

Mam pełno czasu.
Na nic nie mam czasu.

Może za długo sypiam, może za często się obijam pozwalając, żeby czas przeciekał mi przez palce. Może za często wychodzę, za długo zwlekam...
Nie mam kiedy napisać maili, nie chce mi się wymyślać tematu pracy końcowej a już na pewno nie chce mi się jej pisać. Jutro mam oddać jej konspekt, a do tego czasu jeszcze wycieczka na zakupy, jeszcze piwo w Irish Pubie, a potem pewnie film. A potem tydzień bezproduktywnego siedzenia przed komputerem i udawania, że piszę i że nie mam czasu na nic zupełnie. 15tego termin oddania pracy, zacznę pisać na poważnie pewnie tak gdzieś 2 dni przed. I kiedy ja już będę naprawdę wolna, wszyscy zasiądą do nauki przed swoimi egzaminami, które w większości są około 20-22.
I kiedy już będę miała czas, nawet tego nie zauważę, tak szybko gdzieś mi zniknie.
Time flies too fast, time gets lost too easily.

-------
♪ Stereophonics - Maybe Tomorrow
◙ Donnie Darko

[039]

2006-12-06T15:22:00.000+01:00

Oficjalnie zostałam przyjęta na kolejny semestr w Maastricht. Szukanie mieszkania vs. decyzja o zostaniu w akademiku na Majella: w toku. Trzymać kciuki!

[038] Sinterklaas i Zwarte Pieten nadchodzą!

2006-12-05T20:50:00.000+01:00

Mają tutaj takie święto
robić też trzeba więc to.
Sinterklaas z Hiszpanii przybywa
tak tu tutaj właśnie bywa.
Razem z nim jest Zwarte Piet
i to wcale nie jest mit.
Wszyscy robią tu 'surprise'
i w zabawy już są wirze,
trzeba też napisać wierszyk,
co mieć winien ład i szyk.
Proste nie jest to w ogóle
cierpię przy tym głowy bóle,
tworzę rymy częstochowskie
choć źródełka są krakowskie.
Udanego dnia prezentów
oraz słodkich tak momentów
życzy Kasia z zagranicy
kończąc pierwszy taki wyczyn.

Tadam! :]

[037]

2006-12-03T12:50:00.000+01:00

W Aachen Sinterklaasa nie złapałam, była za to karuzela, pieczone kasztany i grzane wino w buciku narciarskim.
Merry-go-round?

W skład Winterland'u wchodzi też, jakżeby inaczej, knajpa. Holendrzy mają zdecydowanie kompleks kraju hmm, nizinnego to chyba nie do końca odpowiednie stwierdzenie... Tak czy inaczej, knajpa wygląda jak bar przy austriackim stoku, uatrakcyjniony sporą ilością migoczących światełek i holenderską muzyką. Mają się tam odbywać imprezy o nazwie, UWAGA UWAGA: apres-SKI!!! Na ścianach zresztą nawet wiszą jakieś przedpotopowe narty. Co tam, że za oknem lodowisko, i to właściwie tyle co Holendrzy mogą zdziałać w dziedzinie sportów zimowych :]
Wszystko jednak ma swój specyficzny urok, i nareszcie holenderskie kawałki nie denerwują, wręcz przeciwnie idealnie wpisują się w klimat miejsca. To plus grzane wino świetnie karmi moją irracjonalną fiksację na temacie śniegu. Ja chcę na narty, na prawdziwe apres-ski party!

[036]

2006-12-03T12:48:00.000+01:00

Kupić można na przykład takie coś, co przypomina mi troszkę polskie szopki:
Mówiłam już, że kicz? No to proszę, jeszcze troszkę, dla pełnego obrazu:

Będąc znów dzielna, dałam się wywieźć na wielkie koło, żeby pokazać Wam Winterland z lotu ptaka niemalże.
A obok, ale nie zmieściło mi się w kadrze, jest lodowisko :)

[035]

2006-12-03T12:42:00.000+01:00

Blogger odrzuca za duże notki, więc muszę ciąć :/
---

A tuż za katedrą było Museum Ludwig, sztuka współczesna, cztery piętra, na których między innymi: Picasso, Dali, Warhol, Lichtenstein, Kawara, de Saint-Phalle... Irene zupełnie wbrew przepisom robiła zdjęcia.

A obok muzeum, więc także tuż obok katedry stoi sobie piękny Dawid:

Wracając do Maastricht, poniżej Winterland, czyli cudowny świąteczny kicz: w tle bardzo, bardzo stary kościół, na pierwszym planie sztuczne zamczysko.

[034]

2006-12-03T12:32:00.000+01:00

Dawno nie było zdjęć.

Na początek Kolonia, gdzie byłam bodajże w poprzedni weekend (więcej zdjęć można znaleźć u Irene, patrz linki).
Katedra za dnia:

Katedra wewnątrz:

Katedra nocą:

[033]

2006-12-01T11:21:00.000+01:00

Zjadło mi w nocy posta, wersja poranna zatem będzie teraz.

Mieliśmy wczoraj polskie spotkanie z REKTOREM. Co tam, że rodzimego rektora na własne oczy nigdy nie widziałam, a tutejszego owszem. To się nazywa podejście do studentów. Bo 'podejście' polega na podchodzeniu. Tak, tak, panowie profesorowie i inni tacy.
Uczelnia wydaje się być wielce zainteresowana studentami właśnie z Polski, kazali zachęcać. Zachęcam więc, szczerze.
Był mały poczęstunek, i integracja z dotąd nieznanymi studentami regularnymi. A holenderskiego jak się uprzeć można się nauczyć w rok lub dwa podobno, i to tak, żeby w zajęciach uczestniczyć. No proszę.

Chciałam się też przyznać, że jestem największym obibokiem w Maastricht chyba. Może poza ludźmi uczęszczającymi na spotkania "grupy wsparcia" dla leniwych - SCHEDULE to magiczne słowo, spotykają sie co tydzień, zdają relację ze stopnia realizacji SCHEDULE i się nawzajem oceniają. Kosmos. W Polsce to jest po prostu lenistwo lub brak zorganizowania, z którym trzeba się uporać samemu. Tutaj samodoskonalenie chyba aż do przesady. I może i dobrze. Tak czy inaczej, zdecydowanie bym się nadawała do grupy wsparcia, ale przecież nie chce mi się wstawać co tydzień rano w poniedziałek na spotkania, jak się obijać to już porządnie. Co prawdopodobnie świadczy o tym, że jestem jednak WIĘKSZYM obibokiem niż oni.
Skutkiem obijania się było siedzenie dziś do 2 w nocy i PISANIE. Mają kręćka z tym pisaniem, zawsze i wszędzie czają się eseje. Aż strach otworzyć lodówkę.
Udało mi się jednak napisać, co trzeba było i teraz mogę jechać do Aachen zobaczyć Świetego Mikołaja :]
A wy? Byliście grzeczni w tym roku?

Socjologom życzę udanego Balu pod wezwaniem Psychodelii. Chętnie przyjmę fotorelację.

[032] POLISH OST :D

2006-11-27T22:56:00.000+01:00

Właśnie sobie uprzytomniłam, że niektórzy z moich ukochanych Erasmusów wyjeżdżają na święta do domów i już nie wracają. Co jest straszne, straszne, STRASZNE, bo będę za nimi tęsknić i jeszcze wolę o tym smutnym czasie nie myśleć. Ale, że jednak o pewnych rzeczach TRZEBA myśleć perspektywicznie i jednak czasem należy, czego nie lubię, PLANOWAĆ zastanawiam się co można fajnego i pomysłowego dać ludziskom na pożegnanie. Wymagania: skojarzenia z pobytem tu, ale i polskie akcenty, bo w końcu prezent ma być ode mnie, a nie anonimowo :)
Chwilowo wpadłam na mało oryginalny, ale wypróbowany zapewne przez setki przede mną, pomysł stworzenia kompilacji znanych polskich utworów. Niestety z wiedzą na ten temat u mnie nienajlepiej (po pięć kawałków Lady Pank, Perfektu i Maanam'u znam i to tyle), a chciałam postawić na różnorodność. Dlatego proszę nie udawać, że się nie czyta, i pięknie wypisać mi 10tkę (ew. 5tkę) the best polish hits ever. Mile widziane będą także niszowe kawałki (muzykę góralską już mam!). Aha, NA POZIOMIE ma być, Mandarynie i innym cudnym "gwiazdkom" podziękujemy.

Czekam,
buzi ogromne za każdy wykorzystany kawałek oraz próbkę 'the best hits of Maastricht 2006' będziecie mogli odebrać za miesiąc :)

[031]

2006-11-25T22:32:00.000+01:00

Chora jestem, więc piszę, coż mam robić.

No dobrze, przyznam się wreszcie - chyba trochę tęsknię. Za śniegiem, serio, serio. Bo co to za zima bez śniegu? Na głównym placu zainstalował się świąteczny targ, o ten. Ale jak to tak grzane wino bez śniegu dookoła? Chyba, że za śnieg robi to, co powinno być lodem, po którym będziemy jeździć. Tak, tak, ja też, pakiet 2 godziny na łyżwach plus 3 'drinks' idealnym rozwiązaniem na ból istnienia jest. Ból istnienia zastąpi zapewne w dość szybkim tempie ból znacznie bardziej fizyczny, te 3 driny to na znieczulenie chyba będą. Ale to dopiero za tydzień.

Szanowna rada ESN wymyśliła, że w piątek zabierze STUDENTÓW, czyli wiek to tak minimum 20 wiosen, zobaczyć... Świętego Mikołaja w Aachen. Jeśli się załapię na fotkę z Nim, to nie omieszkam się pochwalić :]

Będąc w tematach świątecznych: zaczął się już sezon na xmas songs sączące się z każdego głośnika, który napotkacie na swej drodze? Bo tutaj jakoś jeszcze nie, może ich w ogóle nie mają? Brak "laaast christmas I gave you my heaaart" wynagrodziłby mi brak śniegu nawet.

No to cheers, i pamiętajcie, że all I want for xmas is YOU :]

[030] From Majella with love.

2006-11-17T18:58:00.000+01:00

[029]

2006-10-23T18:23:00.000+02:00

Pada. Jesiennie. Kawowo. Sennie.
Chcę: pysznego grzanego wina, ambitnego filmu. I jeszcze kilku rzeczy.

Dziś mogę liczyć jedynie na wino.

[028] blue fairy

2006-10-18T21:02:00.000+02:00

[027]

2006-10-14T01:29:00.000+02:00

Był swego czasu taki hit, ze stajlem w tytule. Ku pamięci więc, i na dowód, że mam stajla wlepka na rzecz praw człowieka prosto z imprezy AI.
En jij? Heb jij ook stijl?

Piątkowy wieczór spędzony w bibliotece. A na dodatek można powiedzieć, że nawet z przyjemnością. Na usprawiedliwienie mam tylko to, że a) imprezowym dniem jest wtorek, b) odkryłam, że mója antypatia wobec czytelni jest skierowana jedynie do naszych ciemnych/słabo wyposażonych/nieprzyjaznych studentowi przybytków. Po 1830 czytelnia się już wyludniła, na zewnątrz zmierzch, a ja zamiast grzecznie odnieść przeczytane książki na miejsce i wyjść, utknęłam szperając po półkach. I chciałoby się tylko usiąść na podłodze przy regale i czytać, czytać, czytać. Nienormalne.

Zamiast odsypiania zafundowałam sobie sesję filmową. Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Film dobry, ale się nie podobał. Mnie, sąsiedzi się zachwycali. Zdaniem jednego z nich, każdy w tym filmie znajdzie coś o sobie.

- I wish I'd done a lot of things.
(...)
- You were scared?
- Yeah.

Some things just don't change.

[026]

2006-10-09T18:25:00.000+02:00

No to mamy pierwszy zgrzyt. Spowodowany niczym innym jak moim idiotycznym i nieodpowiedzialnym zachowaniem. Skutki picia okazały się bardziej zgubne niż się wydawało na pierwszy rzut oka. No któżby się spodziewał. No naprawdę, pewnie nikt.
Zawiodłam ludzi, którzy mnie lubią (chyba nadal, mimo wszystko), a w dodatku współlokatorka ma przeze mnie problemy ze swoją znajomą.
Czuję się przez to wszystko niespecjalnie, mam nadzieję, że jakoś uda się załagodzić cały spór i odbudować zaufanie.

[025]

2006-10-08T14:27:00.000+02:00

Tia, kierowca był w stanie, za to ja nie. Zgubne skutki... Kolonii więc nie obejrzałam tym razem, może uda się za miesiąc, podczas tamtejszego karnawału za to.
W międzyczasie zapodam trochę zdjęć z dotychczasowych wycieczek:

1. Rotterdam...

... jest bardzo nowoczesnym (wojna, okropni Niemcy itd.) ...

...i portowym miastem.

Mnie i moim towarzyszkom podróży:
... najbardziej podobał się królik. Ten jest mój:

2. Den Haag

W Hadze, siedzibie rządu i nieoficjalnej stolicy kraju najbardziej podobało nam się podmiejskie morskie miasteczko Scheveningen :P Jako dzielna Polka wychowana na ekstremalnie zimnych kąpielach w Bałtyku musiałam od razu sprawdzić temperaturę wody, ku przerażeniu koleżanek: "Uhuh, what are you doing? Are you crazy? It must be freezing!" Zimna, ale bez przesady. I oczywiście wiało, Batłyk wypisz wymaluj.

To też nas zauroczyło:

3. A potem przyjechali moi rodzice, i z nimi zwiedziłam między innymi Brukselę:

Groote Markt:

Belgia słynie z czekoladek:

I z sikającego chłopca.

A tutaj inne widoczki:

"sikalnice" :D

Jesteśmy w Unii...

4. A na koniec Antwerpia.

[024] Don't trust anything, there might be weed in it.

2006-10-06T21:29:00.000+02:00

Nawet w mleku. Mamusiu idę wypić sobie szklaneczkę mleka przed spaniem. Uhm.

Kolega gra nam na gitarze, obok impreza, na którą zaraz idziemy. Jutro chyba pojedziemy do Kolonii, o ile nasi kierowcy będą w stanie po dzisiejszym balowaniu. A ogólnie leniwość mnie ogarnęła. A tu się następna praca i prezentacja zapowiadają w tym tygodniu... Aj.

[023]

2006-10-05T17:49:00.000+02:00

Miałam myśleć, zastanawiać się, zliczać plusy i minusy. Nie umiem. Nie planuję, i nie chcę planować. Nie lubię mieć nadziei na coś, nie lubię rozczarowań, odpowiedzialności i poważnych kwestii. Spontaniczność i intuicja podejmą tę decyzję za mnie. Pół roku życia zależące od jednej krótkiej chwili... Ale czy to ważne?
Mam już bilet na święta, w dwie strony. Nie odliczam dni, ale jeśli zacznę, to może wcale nie do powrotu tam, ale tu??? Wyrwana raz z krakowskiej rzeczywistości będę mieć problemy z ponownym przyzwyczajeniem się do niej. Ciągnie mnie gdzieś dalej, w jakieś nowe miejsca. A może to tylko ta jesienna, słoneczno-wietrzna pogoda tak działa. Skoro wiatr wszędzie jest taki sam i przynosi takie same wspomnienia, to właściwie nie ma znaczenia gdzie jestem. Dom jest tam, gdzie jestem ja.

Pytana czy tęsknię czasem za swoim krajem/miastem/rodziną/przyjaciółmi, zazwyczaj nie wiem co odpowiedzieć. I tak, i nie. Tak, uwielbiam krakowskie puby, zaułki, ciepłe bułeczki jedzone o północy na Kazimierzu, pyszną kawę pitą rano w Mleczarni. I dobrze wiedzieć, że mam z kim dzielić takie małe przyjemności. I nie, nie tęsknię za korkami, pośpiechem, wdzierającą się wszędzie krzyczącą komerchą, brakiem ścieżek rowerowych, zmęczonymi twarzami kasjerek w supermarkecie, brakiem książek w bibliotece. A tu też są ładne zaułki, ulubione knajpy, park i wały nad rzeką. I tylko szkoda, że Maastricht nie leży bliżej Krakowa, mogłabym wam pokazać to wszystko.

[022]

2006-09-27T22:36:00.000+02:00

Jednym z miłych elementów Erasmusa jest zwyczaj wspólnego gotowania. W Polsce bardzo rzadko udawały się takie popołudniowe spotkania kuchenne. Niestety. I nikt mi nie wmówi, że to trudno zorganizować, zgrać czasowo itp. Może brakowało chęci. Tak czy inaczej szkoda, że tego nie robiliśmy.
Teraz nadrabiam zaległości: improwizuję, podglądam, smakuję, a w końcu integruję się. Jest przyjaźnie i domowo, przyjemnie jest czasem coś komuś ugotować, równie przyjemnie jest kiedy ktoś gotuje dla ciebie.

[021]

2006-09-26T17:02:00.000+02:00

Jesień idzie, lato jeszcze dzielnie walczy, i na razie przeważnie wygrywa, ale jednak czuje się już ten powiew (zwłaszcza jak się jedzie pod wiatr na rowerze, oj tak.). I kasztany są, i liście lecą z drzew. Ciekawa jestem, jaka jest tu pogoda zimą. Poczekamy, zobaczymy. Na razie wciąż mogę przed zajęciami usiąść na mojej ulubionej ławeczce w mini-parku, obserwując zwierzynę łowną w postaci... sarenek. Oczywiście polowanie na nie odbywa się jedynie przy wykorzystaniu aparatu fotograficznego, czasy się zmieniają. W najbliższej przyszłości też zapoluję ("wszyscy mają mambę, mam i ja!" pamiętacie? propaganda przeciwko społeczeństwu indywidualistycznemu jak nic.), a trofeum zamieszczę co prawda nie na ścianie, ale tutaj.

Odwiedziłam też dziś panią koordynator, która okazała się bardzo miła i pomocna (jak większość ludzi tutaj, kochamy ich za to, tak). Jeśli tylko zechcę, a moja macierzysta uczelnia mi pozwoli, mogę zostać na następny semestr. I zobaczyć jak w Holandii wygląda wiosna.
Tempting.
BUT.
Minusy to: - pieniądze, bo stypendium jest tylko na 5 miesięcy; - będzie zdecydowanie mniej obcokrajowców, chociaż znam parę osób, które są na rok, więc jakoś by to było; - czy ja naprawdę chcę tu zostać tyle czasu, może będę się nudzić?? Nudzić pewnie się bedę i w Polsce, ale tam przynajmniej mogłąbym spróbować się załapać na jakąs sensowną pracę czy praktykę.
Po stronie plusów mamy: - interesujący kurs Media Culture, o grach komputerowych, internecie, reklamie, marketingu, zapowiada się ciekawie; - posiedzenie sobie tutaj dłużej; - zobaczenie holenderskiej wiosny; -pouczenie się dalej języka, chociaż prawdę mówiąc na co mi on, jak wszyscy mówią tu po angielsku?

Podejmowanie decyzji w toku.

[020]

2006-09-24T23:22:00.000+02:00

Spłodziłam właśnie potworka, czyli tzw. first draft of my essay. No, ma wstawki w stylu /and here i will write about... and will give some info on.../ itp. ale first draft to first draft, co nie? Nie musi byc idealny. Módlmy się teraz, do kogo tam kto woli, żeby komentarz zwrotny nie zawierał informacji "I'm sorry but you misunderstood the topic, you should rewrite your essay completely", no raz dwa trzy, modlimy się!
A w środę na podstawie tegoż potworka mam mieć PREZENTACJĘ. Na szczęście tylko 5minutową. Akurat jak się przestanę denerwować to minie 5minut. Ale jestem chilled-out&relaxed, tak więc niewiele mnie rusza. Nawet takie nieszczęście jak prezentację jakoś przeżyję. Co cię nie zabije to cię wzmocni, mawiają.

Wczoraj miałam mini live concert na trzy gitary, w wykonaniu sąsiadów. Chłopiec z gitarą... Tia.

Biorąc pod uwagę tragiczny stan mojej kondycji, oraz w perpektywie popychanie rowerem pod górkę ZIMĄ oraz ilość dobrego jedzenia, które kusi tutaj zewsząd, postanowiłam: kupuję sportscard, i idę jutro na Condition Training. A potem jeszcze wypróbować różne aerobiki, i basen, i może badmintona. Jak szaleć, to szaleć, mam tu zdecydowanie za dużo wolnego czasu.
Stay tuned, a jeśli się nie odezwę to znaczy, że padłam na CT. Nie byłoby to takie nieprawdopodobne.

[019]

2006-09-22T23:46:00.000+02:00

Powinnam właśnie czytać teksty/szperać po necie w poszukiwaniu materiałów do pracy/obrabiać tabelki w spss*. Więc piszę tutaj, normalne.
Busy week mam, notka z wrażeniami z wycieczki na daleeeką północ kraju będzie więc kiedyś tam, w niedalekiej przyszłości.

*do którego dziś widziałam podręcznik w naszej bibliotece. Jutro nawet do niego zaglądnę, z ciekawości i dla porównania z nieocenionym podręcznikiem Mr. G.

Dziś tylko dwa króciutkie przemyślenia:

Przemyślenie nr 1.
Mieszkanie w dwuosobowym pokoju dobrze mi robi - współlokatorki nie było przez kilka dni, dziś już (na szczęście?) wróciła. Nie wiem jak to działa, ale jak ona jest to jakoś mniej się obijam. A nawet jak się obijam to z tym pozytywnym zacięciem, o którym już chyba pisałam. Pozytywne nicnierobienie, o.
Jak jestem sama, pozwalam, żeby czas przeciekał mi przez palce, wcale tego nie chcąc. Tak jak przez ostatnie kilka lat. Puszczam muzykę, siedzę sobie, myślę. Takie tam rozrywki. Jak wszystkim dobrze wiadomo myślenie, zwłaszcza po zmroku, nie popłaca. Tak też obecność współlokatorki, przy której błogie rozmyślania wieczorową porą nie wychodzą tak dobrze (a równocześnie tak źle - na zdrowie), jest dla mnie zbawienna. Hmm.

Przemyślenie nr 2.
Kogo bym nie odwiedziła, wszyscy mają porozwieszane foty: rodziny, psa, kota, chomika, chłopaka, byłego chłopaka, niedoszłego chłopaka, przyjaciół, znajomych z uczelni. Uh. Więc tak sobie pomyślałam, że może coś ze mną nie tak, że też powinnam mieć taką wystawkę? Co prawda w ukochanym kraju nigdy nie miałam ściany obklejonej zdjęciami Krewnych i Znajomych Królika, ale po pierwsze, jestem daleko od wszystkich, to zdjęcia by mi przypominały home sweet home, po drugie, kiedyś nawet chciałam sobie taką galerię zrobić. Po przejrzeniu moich zasobów zdjęciowych wiem już czemu do tego nie doszło - mam mnóstwo zdjęć, z przeróżnych okazji. Ale ładnych, lub chociaż jakichkolwiek sensowych, zdjęć z przyjaciółmi jak na lekarstwo, doliczyłam się może trzech. A jak już są jakieś przyjemne, to zawsze jest na nich ktoś dodatkowy, kogo akurat oglądać nie chce.
No i nawet może bym sobie powiesiła te trzy zdjęcia, i te kilka innych, ale olśniło mnie. Po obejrzeniu zdjęć koleżanki okraszonych komentarzem "and that's my ex-boyfriend, but we're still friends, you know, oh, and that's the guy I have a crush on" (no proooszę, masochizm w postaci czystej, do tego etapu wolimy nie wracać). No więc olśniło mnie, że jak sobie je powieszę to pewnie albo zacznę tęsknić, albo wspominać, albo whatever. W każdym razie prawie każda fota ma ukrytą historię. I ciężkawo wybrać takie, które będą ładne, z odpowiednimi osobami, i tylko z pozytywną historią.
Co nie znaczy, że sobie w końcu kilku nie powieszę nad łóżkiem, a co tam. Jak tylko znajdę jakieś z serii "ex-boyfriend, but we're still friends" lub "a guy I have a crush on". Bo "and those are my two gay friends" za bardzo sztampowe by były, bez tej dramaturgii.

Dobranoc.

[018] wishlist

2006-09-13T14:26:00.000+02:00

Z okazji zbliżających się urodzin postanowiłam oddać się błogim marzeniom i pomyśleć co to takiego chciałabym dostać. Lista poniżej.
Uwielbiam oglądać przeróżne rzeczy do domu, w NL takich sklepów z różnymi bajerami domowymi mają pełno. Zawsze wychodzę z nich zdołowana, że po primo, nie mam za co sobie tego pokupować, po secundo - jakbym kupiła, to chyba musiałabym mieć z tuzin mieszkań, żeby wszystko poupychać, po tertio - no proszę, posiadanie tuzina mieszkań nie byłoby takie złe, każde w innym mieście poproszę, szukam bogatego męża, czemu żadnego nie ma na horyzoncie?

Dobra, lista:
a) korkociąg w breloczku do kluczy - bo jego brak jest największym problemem
b) podgrzewacz do kubków na usb - mało oryginalnie, ale wizja cieplutkiej kawy w jesienny wieczór kusząca jest
c) przy kawie będąc: takie coś, o, przykładowo, bo dużo miejsca zajmuje chyba. Chyba nawet wolę wolnostojące, niestety zgubiłam linka do takiego wymarzonego, ale ten też w miarę ładny jest, tylko wciąż duży. UPDATE: ten ładny jest tu
d) stojaczek na wannę - chyba każdy by chciał takie mieć, prawda?
e) wracając do kawy (uzależnienie jakieś trzeba mieć) - absolutnie piękna rzecz
f) zegar na ścianę, który widziałam w Utrechcie; w ogóle mają tu pełno odjechanych zegarów, przywieźć komuś jakiś? taki na przykład?
g) wafelki torcikowe :P tak mnie właśnie naszła ochota, dobrze, że rodzice niedługo przyjeżdżają, przywiozą ulubione polskie specjały
h) stojak na wino - no wiem, mono/bitematyczna jestem - picie i jedzenie only
i) filmy? anyone? płytkę z dobrymi/fajnymi filmami na jesienne deszczowe wieczory, huh?
j) coś na ścianę, w tym szpitalnym pokoju coś by się zdecydowanie przydało - plakat, kolaż zdjęciowy, mmmhm

Na razie tyle. Idę dalej się rozkoszować stronami designerskimi.

UPDATE:
Dodatkowe akcesoria, które mnie urzekły:
- kieliszki/pojemniki
- i jakże mogłam zapomnieć o odjazdowokiczowatej lampie magmie, najlepiej w zestawie z lampką z kryształków, oooj kitschy kitschy me.

Pomyśleć, że taki szczegół jak brak wrodzonego talentu do rysowania zniechęcił mnie do spróbowania swoich sił w tak ciekawych dziedzinach jak interior designer, lub ewentualnie landscape designer. W następnym życiu może.

A na koniec przygody z różnymi akcesoriami: pamiętaj o swoich kluczach!

[016] historie kuchenne, czesc 1 / [017] sielana i chillout

2006-09-11T16:31:00.000+02:00

Historie kuchenne pod hasłem "let me be your pancake queen" z praliNUTta na pierwszym planie, oj tak. Dogadzam sobie, innym też nie żałuję jak się nawiną gdzieś w okolicach, kuchni oczywiście, i naleśników, też oczywiście. Żeby nie było, że zamiast mnie w kuchni króluje jedynie praliNUTta, to do wyboru też nadzienie a la mus jabłkowo-truskawkowy lub dżem porzeczkowy. Przy okazji pragnę wyrazić swą tęsknotę za pewnymi wioskowymi porzeczkami, których to zbieranie co roku jest jednym z najbardziej wyczekiwanych momentów podczas moich upojnych wakacji. Mam nadzieję, że się ktoś wami zaopiekował, tak z sercem.

Dokonałam dziś wyczynu! Postanowiłam nie dać się dalej szantażować czającemu się wciąż gdzieś blisko choróbsku i polazłam na spacer po okolicy. Shame on me, że tego mi się nie udało dokonać wcześniej. Ale lepiej późno niż później, jak mawiają starzy górale.

I wiecie, tu jest prześlicznie. No naprawdę, jestem lekko zadurzona. Maastricht w taki piękny, upalny i słoneczny dzień jak dziś [tak, wciąż świeci słońce, jest chyba ze 30 stopni, bez opcji 'bez koszulki' do naszego ogrodu nie wychodź, uhm] wygląda jak skrzyżowanie filmowego amerykańskiego przedmieścia, z miasteczkiem na południu Europy [takie Włochy, tylko czyściej] ew. z wypasionym polem kempingowym z bungalowami. Ładnie jest. Idę sobie taką małą uliczką, dookoła małe domki, dwa piętra to tak akurat. Przed domkiem trawniczek, kwiatki, czasem żywopłocik, podjazd na auto, lub dwa. Kolorowe drzwi i okna. Duże okna w małych domkach. Z obowiązkową wystawką sponsorowaną zazwyczaj przez sieć IKEA, lub stylizowana na taką: wazonik z kwiatkiem, świeczuszka, porcelanowy kotek i takie tam. No słit, mówię wam. Brzmi okropnie, tandeciarsko, i przesłodzenie, ale jak się to widzi to wcale takie nie jest. Naprawdę! No prócz kilku domów należących chyba do takich tutejszych odpowiedników nowobogackich: zamiast trawnika wysypany żwirkiem podjazd, z wiatrakiem/krasnoludkiem/kwiatkami w doniczce w kształcie buciora/fontanna* [niepotrzebne skreślić] - te zdecydowanie psują krajobraz, na szczęście są w mniejszości.
Życie toczy się w zwolnionym tempie, przed domkami ławeczki, na których czasem można zobaczyć leniwie posiadujących sobie sąsiadów. Czasem ktoś przejedzie obok na rowerze. Starsze panie żwawo wracają z zakupów (na rowerze, obowiązkowo), młodzi jadą gdzieś dalej. Sielana.

Najlepsze w tym wszystkim jest to, że mnie się taka sytuacja bardzo podoba. Mając zajęcia raz na 3 dni mogę spokojnie, chyba po raz pierwszy bez wyrzutów sumienia/złości/dołowania się po prostu nic nie robić. Wtopić się we wszechogarniający spokój. Przeczytam 10 stron tekstu na zajęcia, zrobię sobie kawę, wyjdę do 'ogrodu', pogadam z kimś, przeczytam kolejne 10 stron, pójdę do sklepu, oglądnę film, gdzieś wyjdę, a może nie. Żadnego przymusu, pośpiechu, wyczekiwania. Nauczyłam się nic nie robić. W Polsce zawsze się przy tym śmiertelnie nudziłam, wcześniej czy później wpadałam w dołek albo łapałam delikatnego wkurwa. Bo przecież jak to tak: nic nie robić? Przecież powinnam się uczyć, czemu mnie nikt nigdzie nie zaprasza, na pewno wszyscy się bawią tylko nie ja, marnuję czas, życie. I takie tam.
A tutaj wrzuciłam na luz, mam wakacje, nigdzie się nie spieszę, na nic nie czekam, nic nie planuję. Taki stan pewnie nie potrwa długo. I pewnie nie jest zdrowy, może lepiej jednak działać, na coś czekać, wkurzać się. Może. Ale nie teraz.

Maastricht na razie jawi mi się jako idealne miejsce dla około30latków. Takich, co to się już wybalowali, załapali na ciepłą posadkę w dobrze prosperującej firemce, a teraz może powoli zaczną myśleć o dzieciach. A jak dzieci podrosną, to się można przenieść gdzieś indziej. A potem wrócić na starość.
Chociaż dla 20+ latków miasto też jest przyjazne, nie powiem. Chcesz pobalować, nie ma problemu. Chcesz się wyczilałtować - też OK, wyjdź na ławeczkę przed domem, weź książkę, posiedź. Nie musisz się spieszyć. Studenckie centrum z pubami, klubami i coffieshopami z jednej strony. I własne trzy ściany i ogromne okno z kwiatkiem i kotem na parapecie z drugiej. Czego chcieć więcej?

[015] Sun's shining right above me.

2006-09-05T17:04:00.000+02:00

Choruję. Tylko ja mogę mieć takiego pecha i się tak totalnie rozłożyć akurat pod koniec imprezowego Introduction Week, okropność. Ale dzielnie wyruszam na imprezę, a co, zdążę odchorować do piątku. Bo w piątek mam zajęcia. W tym miejscu pozdrawiam serdecznie wszystkich, którzy mają wakacje. Tak, i wcale Wam nie zazdroszczę, wcale a wcale.

Z uwagi na fakt, iż przez ostatnie dwa dni świat oglądałam głównie z pozycji horyzontalnej, bynajmniej nie odczuwając przy tym żadnej przyjemności, wiele nowego nie napiszę dziś. Może tylko, że zajęcia nie wyglądają tak strasznie, jak mi się wydawało. Będzie trochę czytania (ale to akurat nic nowego), trochę siedzenia w bibliotece, dwa eseje i dwie prezentacje. Z tego wszystkiego najgorszy będzie ten esej. A egzamin też ma formę eseju/ów, niestety. Nie wierzyłam, że to kiedykolwiek powiem, ale wolę egzaminy ustne jednak.
Z mniej optymistycznych informacji, to straszne jak wiedza ucieka z głowy. Tak, wiem, żadna nowość. Ale biorąć pod uwagę, że rzeczy, których się uczyłam w zeszłym semestrze naprawdę mnie interesowały powinnam je pamiętać. A tutaj się okazuję, że nic z tego, całkowite zaćmienie.

PS. dla zainteresowanych tematyką gender: polecam film "The Iron Jawed Angels", o amerykańskich sufrażystkach, z Hilary Swank w roli głównej. Szczegóły tutaj.

[014] Tocz się, kulo, tocz.

2006-09-02T00:26:00.000+02:00

No i co? No i się okazało, że to chyba ja przynoszę pecha podczas gry w kręgle. Raz się zacięło, dwa razy kula wpadła w rynnę i się po prostu zatrzymała. Ja się tak nie bawię!

Obiecana fota roweru:

W tle wejście do mojego akademika.
I widoczki.

Jutro ma zacząć padać, znów. A ja beztrosko przez te kilka dni nie kupiłam sobie płaszczyka przeciwdeszczowego. Ojej.

[013] Toaletowe żelki

2006-09-01T18:27:00.000+02:00

Zapomniałam. Wczorajszej nocy rozczuliło mnie totalnie to, że w knajpianej toalecie można się poczęstować żelkami. Takimi normalnymi, żadnych podstępów. Rozdawnictwo żelkowych serduszek w kolorze biel, róż i fiolet fajną zabawą jest, co nie? Dobre były, a chłopiec z dalekiego kraju się ładnie uśmiecha.

I chyba wypiłam wczoraj rekordową w swoim życiu ilość piwa, te ich małe, miniszklaneczki na piwo 0,25 zdradliwe są, nawet ja wypijam je wtedy w 5 minut. Teraz już wiem czemu nie mają tu dużego piwa, spece od reklamy zakazali. No ale już never ever, wolimy wino i tego się będziemy trzymać.

[012]

2006-09-01T18:18:00.000+02:00

Prawie pod moim oknem/balkonem/tarasem)* odbywa się obiadowy wstęp do polsko-międzynarodowej imprezki naszego akademika. Na którą jednak, (z bólem serca?) nie pójdę, bo idę (tzn. jadę oczywiście**), kto zgadnie gdzie???

... grać w kręgle! :) Czyli wygłupów część dalsza, Kasia na torze, prezentująca swój brak umiejętności. Nie mogę się już doczekać atrakcji takich jak pamiętna samoopadająca jak-to-sie-tam-nazywa to do zbierania kręgli.

* czy już pisałam jaki mam widok z pokoju? Piękna ceglana ściana, a między nią a budynkiem tak ze 2,5 m wysypane drobnymi kamyczkami, zero zieleni. A i tak roboczo nazywamy to "ogrodem". Wyobraźnia i braki w słownictwie to podstawa.

** To fascynujące, że kiedy się chodzi zupełnie nie zauważa się tych drobnych "górek", a na rowerze od razu je czuć. Niech im więc będzie: Maastricht jest odrobinkę, taką małą maluchną, pagórkowate. Ale i to starczy. Uh.

[011] Ik heb een fiets!

2006-08-31T18:11:00.000+02:00

Oho, obok mieszkają kolejne dwie Polki. Tia. It's getting better & better.

Wrażenia po Introduction Day: ci, którzy nie studiują tu ekonomii, są na europeistyce. Ale udało mi się już spotkać dwie dziewczyny, z którymi będę chodzić na kurs, więc nie jest źle. Chociaż po krótkim pilotażowym filmie pokazującym jak w praktyce wygląda Problem Based Learning (czyli system, w jakim się tu naucza, dość odmienny od polskiego wkuwania teorii tylko i wyłącznie) i dostaniu harmonogramu zajęć stwierdzam, że będę musiała wrzucić piąty bieg, zapomnieć o spaniu, i przeprosić się z czytelnią. A bibliotekę uniwersytecką tutaj mają nieziemską, tylko oczywiście wszystko się robi samemu i elektronicznie. Chcesz coś skserować? Kup kartę, w specjalnej maszynie przelej pieniążki z karty na swoja legitymację studencką (nie pytajcie czemu nie można zasilić legitymacji bezpośrednio, nobody knows the answer), i dopiero wtedy możesz iść walczyć z kserokopiarką. Sam/a oczywiście. Przy moim wrodzonym talencie do przedmiotów martwych, a jednocześnie elektronicznych, pewnie od razu coś popsuję. No cóż.
Książki się też wypożycza samemu, nie ma tutaj żadnej pani, żadnego wypełniania rewersów i innych bajerów, co to to nie. Jak usłyszycie o paraliżu Biblioteki Uniwersyteckiej w Maastricht, to to byłam ja!

Chyba powinnam przejść do głównego wydarzenia dnia dzisiejszego.
UWAGA UWAGA
(muzyka, brawa)
KUPIŁAM SOBIE ROWER
(więcej braw, tak, tak, nie ociągamy się, wyciągamy łapki, klasku klasku, o właaaśnie tak!)

Jest brązowy, i ma żółty łańcuch. Może odrobinkę miejscami przyrdzewiały, ale i tak jest moją aktualną miłością. Mam nadzieję, że za opiekę i ciepłe schronienie w piwnicy odwdzięczy mi się wiernością i zostanie ze mną na te kilka miesięcy.
Zdjęcie będzie jutro, bo dziś już ciemnawo.

Żeby nie było, że nie ma się czym chwalić, kupno roweru nie jest tutaj wcale aż tak proste jakby się wydawało. Maastricht jest w tym względzie inne niż reszta kraju, w ogóle widzi się tu mniej rowerów, nie wolno ich przypinać byle gdzie w centrum (co ma swój niepowtarzalny klimat, no ale mówi się trudno). Żadnych junkies też pod dworcem nie uświadczyłam.
Tak też kupno roweru odbywało się drogą szemrano-plotkarską, przekazywane z ręki do ręki tajne adresy itd. Ale się udało, i nawet się próbowałam dogadać po holendersku, i działało!

Aha, i wśród niektórych znajomych uchodzę tutaj za niesamowicie ZARADNĄ. JA! Uwierzycie?
Radzę sobie z mapą (nie, nie muszę jej nawet obracać), dogaduje się z niemówiącymi po angielsku Holendrami, w miarę orientuję się w mieście, wiem co, gdzie i kiedy. I przyzwyczajona już do holenderskiego ruchu drogowego, którego główną niepisaną zasadą jest: pierwszeństwo ma rowerzysta, całkiem nieźle, ku swojemu własnemu zdumieniu, radzę sobie na drodze. Dziś zaliczyłam pierwsze rondo (bez świateł, a jak), i nie spowodowałam żadnej stłuczki. (brawa poproszę).

No to pomykam pielęgnować swojego ukochanego, coby się nic mu stało. Opcja "odpadło kółko, temu rowerku" nie wchodzi w rachubę. Dziś chrzest bojowy, jedziemy na Pub Crawl, i mogę wreszcie zostać w mieście dłużej niż do ostatniego autobusu. W parze zawsze łatwiej, jak widać :>

[010] Polski akademik

2006-08-30T22:36:00.000+02:00

Na całe kilka apartamentów w moim akademiku znalazłam już 4 Polaków, z Warszawy. Nie żebym miała coś przeciwko, ale miałam się integrować z obcokrajowcami, right? Co też (z)robię oczywiście.
Wczorajsza impreza miała miejsce właśnie w ich apartamencie. Ja to się jakaś mało-polska czuję tutaj. Jeszcze się nie upiłam ani nie upaliłam, i w ogóle raczej się nie zachowuje jak spuszczona ze smyczy. Może dlatego, że jej nigdy nie miałam, bądź przynajmniej nie czułam, że mam. Ewentualnie nie chciałam się z niej zrywać, to też bardzo możliwe, niestety. Tak czy inaczej, może powinnam się zacząć przedstawiać "Hi, I'm from Krakow" (ku mojemu zdumieniu sporo osób wie gdzie to, i nawet kiedyś tam było).

Żeby nie było, że ja taka porządna jestem, to zaliczyłam dziś wizytę w coffieshopie. W dodatku takim na barce, więc i bez używek się można było pobujać lekko. Wniosek wyniosłam jeden: muszę się nauczyć palić. Cały semestr przede mną... Sprawę ułatwia fakt, że tuż obok mojego wydziału znajduję się wyżej wspomniany przybytek, niezłe wyczucie właściciela. Żeby było ciekawiej, poza coffieshopem, w pobliżu są też 2 sex-shopy. Hmm.
Aaa, wiedzieliście, że trawkę można pić? Takich to nowości dowiaduje się tutaj niedoświadczone dziewczę z Polski.

Jutro "Introduction Day" na wydziale. Dowiem się czy będę jedyną cudzoziemką na kursie, czy może ktoś non-dutch się znajdzie... Miło by było.

[009] Jest dobrze, a jakże!

2006-08-29T23:59:00.000+02:00

Patrz wyżej.

Akademik: co prawda na obrzeżach miasta, rowerem będzie do centrum / na zajęcia tak z pół godziny, ale przeżyję (jak już sobie rower zakupię, może jutro się uda). Współlokatorka z pokoju jeszcze się nie pojawiła, więc na razie dzielę cały apartament tylko z jedną dziewczyną, Wietnamką.
W pozostałych, około 6 studenckich apartamentach, które tworzą ten pseudo-akademik, jest trochę Polaków (podobno, bo ich jeszcze nie spotkałam:P). A dwa apartamenty dalej właśnie trwa impreza, ale już padam dziś, daruję sobie więc dziś zapoznawanie pijanych sąsiadów. Pewnie by mnie nie zapamiętali zresztą.

Ooo, update: właśnie przybyła współlokatorka. Przyjechała z Turcji, wydaje się całkiem w porządku i ładnie mówi po angielsku. Ogólne wrażenie pozytywne.

Może nawet nie będę taką znowu złą współlokatorką. Dostałam właśnie maila od byłego, co prawda nie room- ale flatmate'a z Utrechtu. I co? Narzeka, że już ze mną nie mieszka. Ha!

Reszta relacji i wrażeń z nowego miejsca zamieszkania jutro.

[008]

2006-08-25T14:16:00.000+02:00

Trzy godziny snu i perspektywa upojnego polsko-dziewczyńskiego weekendu w Amsterdamie.
Przy okazji uprzytomniłam sobie, że dzisiejsza 3godzinna nocka była zapewne ostatnią, jaką spędze sama. Od dziś czeka na mnie już tylko double room. Uhhh.

Nie lubię pożegnań i robionych w ostatniej chwili grupowych fotek. Na pocieszenie: z częścią osóbek tu poznanych mam jeszcze nadzieję się spotkać w trakcie wojaży holenderskich, w końcu 'see you' to nie to samo co 'goodbye'.

Następne wieści już z Maastricht, mam nadzieję, że jednak w akademiku będę miała net... Brak stałego łącza byłby jeszcze gorszy niż dzielenie pokoju ze współlokatorką.

Będzie dobrze, prawda?

[007] Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, waar is Berend Botje gebleven?

2006-08-23T22:45:00.000+02:00

Ledwo się przyzwyczaiłam do nowego miejsca a już się trzeba pakować i ruszać dalej. A właściwie dopiero teraz się zaczęło na dobre rozkręcać - po dwóch tygodniach oswajania się ze wszystkim i wszystkimi dookoła wiem już co, gdzie, jak i z kim tak, żeby było naj... lepiej, zabawniej, dłużej, ciekawiej itd.
A teraz przed nami już właściwie tylko jutrzejszy dzień. Za to przeżyty będzie w pełni: egzamin, wspólny obiad (bo poprzednim razem nie wyszło), sprzątanie apartamentów, pakowanie (Jak ja to wszystko znów zapakuje!? Dobrze, że teraz ma kto mi pomóc się z tym wszystkim doturlać na dworzec, uufff. Ciekawe czy trzeba wykupywać dodatkowe bilety na bagaże, hmm.). A potem picie, wyjście do klubu, śpiewanie holenderskich dziecięcych piosenek, tańczenie na ulicy, wielojęzyczne odśpiewywanie "Panie Janie" w autobusie zapewne, bo w tym już mamy wprawę. Plus inne spontaniczne występy (nie mylić z występkami, chociaż za jeżdzenie w dwie - pijane mniej lub bardziej - osoby na jednym rowerze można tu złapać całkiem konkretną karę. Odpukać!).

Z obserwacji knajpianych - mają tutaj zupełnie inny pomysł na puby niż my. Niewiele stolików, trochę wysokich stołków barowych przy barze, do tego muzyka, nazwijmy ją taneczną. Większość ludzi stoi, część tańczy. Wszyscy przyjaźni, do obcokrajowców nastawieni jak najbardziej pozytywnie, zwłaszcza jeśli się wykazuje podstawowe zainteresowanie holenderskim językiem (tzn. pokaleczy jedno zdanie i przejdzie na angielski) i kulturą. Nasze entuzjastyczne odśpiewanie jednej z piosenek dla dzieci, którą, nie wiem czemu, puścili w klubie/pubie wywołało niemniejszy entuzjazm po stronie Holendrów. Tajemnicą tylko pozostaje dla mnie to, czemu widząć grupę składającą się z trzech brunetek i kilku takich-sobie, niezbyt wysokich chłopców stwierdzili, że wszyscy jesteśmy z Polski... Any ideas?

Tak czy inaczej, będę tęsknić za całą poznaną tutaj ekipą. Ale też już jestem trochę ciekawa jak będzie w Maastricht. Zastanawiam się tylko kiedy ja się wreszcie wyśpię? Poznawanie nowych ludzi to jest naprawdę bardzo męcząca sprawa.

[006] Ona i On

2006-08-22T18:37:00.000+02:00

[005] Utrecht, part 3

2006-08-20T22:16:00.000+02:00

Teoretycznie powinnam się właśnie uczyć, ale w ramach wynajdywania sobie coraz to nowych it-has-to-be-done-immediately zajęć kolejne widoczki z Utrechtu zrobione na wczorajszej wyprawie do centrum (ładna pogoda byłą wyjątkowo):

Dom Tower, ma ponad 600 lat, i 112 metrów wysokości. Wskutek huraganu, który zmiótł nawę, stoi sobie samotnie, nie połączona z kościołem.

I rowerek...

W piwnicach położonych tuż nad kanałem mieszczą się najczęściej kawiarnie/restauracje oraz małe warsztaty.

[004] Summer 2006

2006-08-20T12:08:00.000+02:00

Nie mogłam się powstrzymać, zajrzyjcie tutaj - hit tego lata, prawdopodobnie rodem ze Szwecji :) Wersja z angielskimi napisami - kawałek dedykujemy wszystkim komputerowcom i wielbicielom czatów :)